Annwn — Swan Maiden songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Swan Maiden" van Annwn.
Songteksten
Down by the lake in November rain
Ghostly trees veiled in mists of grey.
There upon the shore lay a knight who swore
He’d set out for a precious prey.
When a graceful swan dressed in purest white
Stepped ashore in the dead of the night.
And before his eyes, taking off her disguise
She turned to a maiden fair
O how much he longed to forever behold
The beauty he met by that lake.
And within his reach lay all he could seek
Her magic was his to take.
With his heart set to burn too strong was his yearn
His glance was fixed by the queen
In an instant of time he made up his mind
And took away her white plume.
Despite all her pleas, caught in selfish needs
He tied her in magical bond.
She followed the spell and guarded him well
Forever to keep him safe.
Until one sad day in the first dawn of May
The knight then met with his fate.
For when battle arose she was watching too close
And died by the blow of his sword.
Down by the lake in November rain
A knight walks the lonely shore.
Falling down on his knees he is begging her please,
Rise for me evermore!
But he cries out in vain, too strong is his pain,
The maiden forever lost!
Now the proud knight is dying, his cruel heart is lying
Next to the one he loved most.
Songtekstvertaling
Bij het meer in November regen
Ghostly trees gesluierd in mist van grijs.
Daar op de kust lag een ridder die zwoer
Hij was op zoek naar een kostbare prooi.
Wanneer een sierlijke zwaan gekleed in zuiverste wit
Stapte aan land in het holst van de nacht.
En voor zijn ogen, haar vermomming uitdoen
Ze draaide zich om naar een kermis
O hoeveel hij verlangde naar een eeuwigheid.
De schoonheid die hij ontmoette bij dat meer.
En binnen zijn bereik lag alles wat hij kon zoeken
Haar magie was van hem.
Met z 'n hart in brand gestoken was z' n verlangen te groot.
Zijn blik was gefixeerd door de koningin.
In een oogenblik nam hij een besluit.
En nam haar witte pluim weg.
Ondanks al haar verzoeken, gevangen in egoïstische behoeften
Hij bond haar in magische band.
Ze volgde de spreuk en bewaakte hem goed.
Voor altijd om hem veilig te houden.
Tot op een droevige dag in de eerste dageraad van mei
De Ridder ontmoette toen zijn lot.
Want toen de strijd aanbrak, keek ze te dichtbij.
En stierf door de slag van zijn zwaard.
Bij het meer in November regen
Een ridder loopt langs de eenzame kust.
Op z ' n knieën. hij smeekt haar.,
Sta voor me op.
Maar hij schreeuwt tevergeefs, te sterk is zijn pijn,
The maiden forever lost!
Nu is de trotse ridder stervende, zijn wrede hart liegt
Naast degene waar hij het meest van hield.