Annie Villeneuve — Plus rien songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Plus rien" van Annie Villeneuve.
Songteksten
Ce matin au réveil, dans le lite à peine froissé
J'étire ma solitude jusqu’au premier café
Pas de mot sur la table, pas de fleurs, de soleil
Ni de geste agréable pour me réconforter
On se croyait différents, à l’abri des lassitudes
Finalement comme les autres on perd de l’altitude
Le désamour, le désamour
Déserter la passion au fil des jours
De la démesure au néant, au bout des sentiments
Le désamour, le désamour
Dans son regard ne plus revoir le jour
Ne plus savoir se reconnaître, nous reconnaître
Ce matin au réveil, sans me dire un je t’aime
Oubliant de m’embrasser, tu me regardes à peine
Pressé de me quitter tu pars en coup de vent
Au milieu des colères que tu m’as balancées
Le désamour, le désamour
Déserter la passion au fil des jours
De la démesure au néant, au bout des sentiments
Le désamour, le désamour
Dans son regard ne plus revoir le jour
Ne plus savoir se reconnaître, nous reconnaître
On se croit toujours différents
Même si tout est perdu d’avance
Le désamour, le désamour
Déserter la passion au fil des jours
De la démesure au néant, au bout des sentiments
Le désamour, le désamour
Dans son regard ne plus revoir le jour
Ne plus savoir se reconnaître, nous reconnaître
Songtekstvertaling
Vanmorgen bij het ontwaken, in de nauwelijks verfrommelde lite
Ik stretch mijn eenzaamheid tot de eerste koffie
Geen woord op tafel, geen bloemen, zon
Noch een aangenaam gebaar om me te troosten.
We dachten dat we anders waren, beschermd tegen de lassitudes.
Uiteindelijk verliezen we net als de anderen hoogte.
De val van de liefde, de val van de liefde
Deserting passion over the days
Van overdaad tot niets, tot het einde van gevoelens
De val van de liefde, de val van de liefde
In zijn ogen zie je de dag niet meer
Niet meer weten hoe we onszelf moeten herkennen, ons herkennen
Vanmorgen bij het ontwaken, zonder me te vertellen dat ik van je hou.
Je vergeet me te kussen, je kijkt me nauwelijks aan.
In een haast om me te verlaten ga je in een windvlaag
In het midden van de woede die je naar me gooide
De val van de liefde, de val van de liefde
Deserting passion over the days
Van overdaad tot niets, tot het einde van gevoelens
De val van de liefde, de val van de liefde
In zijn ogen zie je de dag niet meer
Niet meer weten hoe we onszelf moeten herkennen, ons herkennen
We denken altijd dat we anders zijn.
Zelfs als alles van tevoren verloren gaat
De val van de liefde, de val van de liefde
Deserting passion over the days
Van overdaad tot niets, tot het einde van gevoelens
De val van de liefde, de val van de liefde
In zijn ogen zie je de dag niet meer
Niet meer weten hoe we onszelf moeten herkennen, ons herkennen