Annett Louisan — Das Gefühl songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Das Gefühl" van Annett Louisan.
Songteksten
Wieder schleicht es sich von hinten an.
und es fragt mich ob es helfen kann.
Es umschmeichelt mich
mit Plüsch und Samt und sagt
«Schau dich mal an'
Das Gefühl ist aus der Kiste raus,
und es sieht wieder so blendend aus,
und das Leben wird zum Warenhaus,
ich behalt es gleich an.
Ewigkeiten kommen und gehen,
hab sie mehr als einmal anprobiert.
Hier zu eng, da zu streng,
irgendwo kneift es mich.
Zu skurril, nicht mein Stil,
das Gefühl steht mir nicht.
Ich schau mich nur um,
schau mich nur mal um.
Es beschleicht mich wieder das Gefühl,
fragt mich leise was ich wirklich will.
Und dann schickt es mich in den April
und sagt «Ha'm wir nicht da!»
Das Gefühl ist wie der letzte Schrei,
kaum verschwindet es und geht vorbei.
Dann verlacht man es und denkt dabei
«Ach wie dumm ich doch war»
Ewigkeiten kommen und gehen,
hab sie mehr als einmal anprobiert.
Hier zu eng, da zu streng,
irgendwo kneift es mich.
Zu skurril, nicht mein Stil,
das Gefühl steht mir nicht.
Ich schau mich nur um,
schau mich nur mal um.
Das Gefühl ist aus der Kiste raus,
und es zieht mir schon die Schuhe aus.
Doch das Leben ist kein Warenhaus,
denn es nimmt nichts zurück.
Songtekstvertaling
Weer sluipt het van achteren omhoog.
en het vraagt me of het kan helpen.
Het vleit me.
met pluche en fluweel en zegt
"Kijk naar jezelf"
Het gevoel is uit de doos,
en, het ziet er zo verblindend uit ,
en het leven wordt een warenhuis.,
Ik hou hem aan.
Eeuwig komen en gaan,
ik heb ze meer dan eens geprobeerd.
Te strak hier, te streng daar.,
ergens knijpt het me.
Te grillig, niet mijn stijl. ,
het gevoel past niet bij me.
Ik kijk gewoon rond.,
kijk om me heen.
Ik krijg er de kriebels van.,
vraag me stilletjes wat ik echt wil.
En dan stuurt het me naar April.
en zegt: "Ha' M we not there!»
Het gevoel is als de laatste schreeuw,
zodra het verdwijnt en voorbijgaat.
Dan lach je erom en denk
"Oh, hoe dom Ik was »
Eeuwig komen en gaan,
ik heb ze meer dan eens geprobeerd.
Te strak hier, te streng daar.,
ergens knijpt het me.
Te grillig, niet mijn stijl. ,
het gevoel past niet bij me.
Ik kijk gewoon rond.,
kijk om me heen.
Het gevoel is uit de doos,
en het doet mijn schoenen al uit.
Maar het leven is geen warenhuis.,
omdat het niets terugneemt.