Anne Vanderlove — La mémoire du vent songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "La mémoire du vent" van Anne Vanderlove.
Songteksten
Ma maison s’est noyée dans la mémoire du vent
Qui s’est fait tour à tour brise ou noroît cinglant,
Je n’ai pas vu le vent renverser en passant
Les pierres que j'érigeais comme un défi au temps
Je n’ai pas de racines et les ailes du vent
M’ont jetée d'île en île, sans me laisser vraiment
La chance d’une escale, une qui durerait
Pour des sourires d’enfants, des pierres sur un muret
Il ne me reste rien de ce que l’on amasse
Ni photos ni ces lettres dont l’encre bleue s’efface,
Je n’ai que la mémoire de ceux qui m’ont aimée
Je ne sais plus les autres, le vent les a chassés
Le vent, comme un ami, vient effleurer ma porte,
Je lui ouvre mon cœur, je lui crie mes révoltes,
Qu’il porte mes ballades vers ces milliers d’enfants
Qui n’auront pas le temps de devenir bien grands
Qu’il porte mes ballades vers ces milliers d’enfants,
Petites bombes humaines jetées dans le tourment,
C’est la guerre qui leur vole la mémoire du temps,
Je voudrais leur donner la mémoire du vent
Je voudrais leur donner la mémoire du vent,
La mémoire du vent, la mémoire du vent.
Songtekstvertaling
Mijn huis verdronk in de herinnering aan de wind
Die veranderd is in een briesje of een lompe Norse,
Ik heb de wind trouwens niet gezien.
De stenen die ik oprichtte als een uitdaging voor de tijd
Ik heb geen wortels en vleugels van de wind
Ze gooiden me van eiland naar eiland, zonder me echt te verlaten.
De kans op een tussenstop, een die zou duren
Voor de glimlach van kinderen, stenen op een muur
Ik heb niets meer over van wat we verzamelen.
Geen foto ' s of letters waarvan de blauwe inkt vervaagt.,
Ik heb alleen de herinnering aan hen die van me hielden.
Ik ken de anderen niet meer, de wind dreef ze weg.
De wind, als een vriend, komt om mijn deur aan te raken,
Ik open mijn hart voor hem, Ik roep naar hem mijn opstanden,
Moge Hij mijn ballades naar deze duizenden kinderen dragen.
Die geen tijd heeft om volwassen te worden.
Moge Hij mijn ballades naar deze duizenden kinderen dragen.,
Kleine menselijke bommen in kwelling gegooid,
Het is oorlog die hun geheugen van de tijd steelt.,
Ik wil ze de herinnering aan de wind geven.
Ik wil ze de herinnering aan de wind geven.,
De herinnering aan de wind, de herinnering aan de wind.