Anne Sylvestre — Thérèse songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Thérèse" van Anne Sylvestre.
Songteksten
Thérèse, il y a des années
Où les pommiers n’ont pas de pommes
J'écris pour que vous le sachiez
La récolte n’est pas trop bonne
Depuis longtemps vous m'écrivez
Sans que, bien souvent, je réponde
La chaleur de votre amitié
M’a bien souvent rendue au monde
Trop peu de pommes au pommier
Me gardez-vous votre amitié?
Me gardez-vous votre amitié?
Le chagrin que j’ai, cette fois
Savez-vous tellement me pèse
Pour que vous me rendiez la foi
C’est à vous que j'écris, Thérèse
Cette année, je n’ai pas fleuri
Ou si peu que j’en porte traces
Que j’en ai les branches meurtries
Que de partout mon bois se casse
Trop peu de pommes au pommier
Me gardez-vous votre amitié?
Me gardez-vous votre amitié?
Certaines années, je le crois
N’arrive pas assez de sève
Souffle en tempête le vent froid
S’en faut de peu que l’arbre crève
J’ai honte d'écrire pour vous
Dire que je ne peux écrire
Les mots, soudain devenus fous
Au bout de ma ligne chavirent
Trop peu de pommes au pommier
Me gardez-vous votre amitié?
Me gardez-vous votre amitié?
J’ai honte d’autant plus que je
Crois que vous avez d’autres peines
Auprès desquelles, pour un peu
Je n’oserais dire les miennes
Si je ne vous ai pas écrit
C’est pas que l’amitié s’effrite
C’est pas qu’on retienne ses cris
Mais que le temps passe trop vite
Trop peu de pommes au pommier
Me gardez-vous votre amitié?
Me gardez-vous votre amitié?
C’est à vous que j'écris, voyez
Mais j’aimerais tant qu’il vous plaise
Que j’adresse aussi ce courrier
À d’autres noms que vous, Thérèse
D’autres qui m'écrivent parfois
Pour me donner raison de vivre
Qu’avec vous, jamais ils ne croient
Que mon cœur cesse de les suivre
Toutes les pommes du pommier
Ne valent pas cette amitié
Ne valent pas cette amitié
Songtekstvertaling
Thérèse, jaren geleden
Waar appelbomen geen appels hebben
Ik schrijf voor je om te weten
De oogst is niet zo goed
Je schrijft me al heel lang.
Zonder, heel vaak, antwoord
De warmte van je vriendschap
Heeft me vaak teruggebracht naar de wereld
Te weinig appels met appelboom
Wil je je vriendschap met me houden?
Wil je je vriendschap met me houden?
Het verdriet dat ik heb, deze keer
Weet je wat me zo zwaar weegt?
Dat je mijn geloof zou herstellen
Ik schrijf je, Thérèse.
Dit jaar bloeide ik niet
Of zo weinig dat ik er sporen van heb.
Dat ik gekneusde takken heb
Dat van overal mijn hout breekt
Te weinig appels met appelboom
Wil je je vriendschap met me houden?
Wil je je vriendschap met me houden?
Sommige jaren, geloof ik het
Er gebeurt niet genoeg sap.
Blaast in storm de koude wind
Er is weinig voor nodig om de boom te laten sterven.
Ik schaam me om voor je te schrijven.
Zeg dat ik niet kan schrijven.
De woorden, plotseling gek geworden
Aan het einde van mijn lijn capsirent
Te weinig appels met appelboom
Wil je je vriendschap met me houden?
Wil je je vriendschap met me houden?
Ik schaam me des te meer dat ik
Geloof dat je andere zorgen hebt
Waarvoor, voor een beetje
Ik durf de mijne niet te zeggen.
Als ik je niet schreef
Het is niet dat vriendschap afbrokkelt.
Het is niet dat we ons gehuil tegenhouden.
Maar die tijd gaat te snel.
Te weinig appels met appelboom
Wil je je vriendschap met me houden?
Wil je je vriendschap met me houden?
Ik schrijf je.
Maar ik wou dat je hem leuk vond.
Dat ik ook deze mail verstuur
Andere namen dan jij, Thérèse
Anderen die me soms schrijven
Om me reden te geven om te leven
Mogen ze nooit met jou geloven
Moge mijn hart stoppen ze te volgen.
Alle appels van de appelboom
Zijn deze vriendschap niet waard
Zijn deze vriendschap niet waard