Anne Sylvestre — T'en souviens-tu la Seine? songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "T'en souviens-tu la Seine?" van Anne Sylvestre.
Songteksten
T’en souviens-tu, la Seine,
t’en souviens-tu comm' ça me revient,
me revient la rengaine
de quand on avait rien,
de quand on avait pour tous bagages
tes deux quais pour m’y promener,
tes deux quais pour y mieux rêver?
Tu étais, tu étais mes voyages
et la mer, tu étais mes voiliers,
tu étais pour moi les paysages ignorés.
Je te disais, la Seine
qu’on avait les yeux d' la mêm' couleur.
Quand j’avais de la peine,
quand j'égarais mon cœur,
quand je trouvais la ville trop noire,
tu dorais des plages pour moi,
tu mettais ton manteau de soie,
et pour moi, qui ne voulais plus croire,
et pour moi, pour pas que je me noie,
tu faisais d’un chagrin un' histoire, une joie.
Ils te diront, la Seine,
que je n’ai plus de cœur à promener
ou que, si je promène,
c’est loin de ton quartier.
Ils te diront que je te délaisse
et pourtant je n’ai pas changé.
Non, je ne t’ai pas oubliée,
mon amie de toutes les tendresses.
J’ai gardé dans mes yeux tes reflets,
j’ai gardé tes couleurs, tes caresses pour rêver.
T’en souviens-tu, la Seine,
t’en souviens-tu comm' ça me revient,
me revient la rengaine
de quand on était bien?
Et si j’ai vu d’autres paysages,
tes deux quais m’ont tant fait rêver.
Attends-moi: j’y retournerai,
tu seras mon premier grand voyage.
et le port où je viens relâcher,
fatiguée de tant d’autres rivages oubliés.
T’en souviens-tu, la Seine,
t’en souviens-tu?
Songtekstvertaling
Weet je nog, de Seine?,
Weet je nog hoe het bij mij terugkomt?,
Ik begin het onder de knie te krijgen.
van toen we niets hadden,
van toen we alle bagage hadden
jouw twee dokken voor mij om daar te lopen,
je twee dokken om daar beter te dromen?
Je was, je was mijn reis.
en de zee, jullie waren mijn zeilboten,
jullie waren de negeerde Landschappen voor mij.
Ik zei het je, de Seine
dat we ogen van dezelfde kleur hadden.
Toen ik pijn had,
toen ik mijn hart verloor,
toen ik de stad te Zwart vond,
je hebt stranden voor me gemaakt.,
je droeg je zijden jas.,
en voor mij, die niet langer wilde geloven,
en voor mij, zodat ik niet verdrink,
je maakte van verdriet een verhaal, een vreugde.
Ze zullen het je vertellen, de Seine,
dat ik geen hart heb om rond te lopen
of dat als ik loop,
het is ver weg van jouw buurt.
Ze zullen je vertellen dat ik je verlaat.
en toch ben ik niet veranderd.
Nee, Ik ben je niet vergeten.,
mijn vriend van alle tederheid.
Ik hield je reflecties in mijn ogen,
Ik heb je kleuren bewaard, je liefkozingen om te dromen.
Weet je nog, de Seine?,
Weet je nog hoe het bij mij terugkomt?,
Ik begin het onder de knie te krijgen.
van toen we goed waren?
Wat als ik andere landschappen zou zien?,
je twee dokken lieten me zoveel dromen.
Wacht op mij, Ik ga terug.,
je zult mijn eerste grote reis zijn.
and the port where I come to release,
moe van zoveel andere vergeten kusten.
Weet je nog, de Seine?,
Weet je dat nog?