Anne Sylvestre — L'enfant qui pleure au fond du puits songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "L'enfant qui pleure au fond du puits" van Anne Sylvestre.
Songteksten
L’enfant qui pleure au fond du puits
Sans qu’on veuille l’entendre
L’enfant qui pleure avait promis
De garder le cœur tendre
L’enfant qui pleure avait gardé
Tous les soleils, tous les étés
Goûté l’eau de tous les ruisseaux
Volé avec tous les oiseaux
Elle savait aimer si gai
Elle pouvait aimer si vrai
Que l’amour, même le plus fou
Devait fleurir à ses genoux
L’enfant qui pleure au fond du puits
A rêvé des merveilles
Pour pas l’entendre, moi, je fuis
Me bouchant les oreilles
Elle avait des sourires d’eau
Des rires fleurs, des rires chauds
Elle avait des larmes de blé
Quand elle retenait l'été
Elle attendait d’autres moissons
D’autres envols, d’autres saisons
Qui lui défroisseraient le cœur
Qui lui feraient pousser des fleurs
L’enfant qui pleure au fond du puits
Possédait les nuages
Se tressait des nattes de pluie
Pour ses dimanches sages
Quand elle parcourait les champs
Une colchique entre les dents
Niant que ce fût un poison
La plante lui donnait raison
Quand elle déclarait au vent
«Restez, vous êtes mon amant»
Elle était libre et croyait bien
Pouvoir courir tous les chemins
Nous avons chacun notre puits
Où meurt un enfant tendre
Nous l’entendons pleurer la nuit
Sans jamais bien comprendre
Mais nous abandonnons l’enfant
Nous faisons trois pas en avant
On nous décore, on nous dit «oui
Maintenant vous êtes guéri»
Et nous découvrons le bonheur
Une étagère pour le cœur
Le vent se calme et les étés
Recoïncident avec juillet
L’enfant qui pleure avait promis
De garder le cœur tendre
Oh, s’il vous plaît, murez le puits
Je ne veux plus l’entendre
Songtekstvertaling
Het huilende kind op de bodem van de put
We willen het niet horen.
Het huilende kind had beloofd
Om het hart zacht te houden
Het huilende kind had
Elke zon, elke zomer
Proefde het water van alle stromen
Gestolen met alle vogels
Ze wist hoe ze van zo homo moest houden.
Ze kon zo lief hebben
Die liefde, zelfs de gekste
Hij moest op zijn knieën bloeien.
Het huilende kind op de bodem van de put
Dromen van wonderen
Om het niet te horen, ren ik weg.
Mijn oren verstopt
Ze had water glimlachen
Gelach bloemen, warm gelach
Ze had tranen van tarwe
Toen ze de zomer achterhield
Ze wachtte op meer oogsten.
Andere vluchten, andere seizoenen
Dat zou zijn hart maken
Dat zou haar bloemen laten groeien.
Het huilende kind op de bodem van de put
Eigenaar van de wolken
Gevlochten regenmatten
Voor zijn wijze zondagen
Toen ze over de velden liep
Een kolk tussen de tanden
Ontkennen dat het een vergif was
De fabriek gaf hem een reden.
Toen ze verklaarde aan de wind
"Stay, you are my lover»
Ze was vrij en geloofde goed
In staat zijn om alle paden te lopen
We hebben allemaal onze eigen bron.
Waar een teder kind sterft
We horen hem ' s nachts huilen.
Zonder ooit volledig begrip
Maar we laten het kind in de steek.
We zetten drie stappen vooruit
We zijn gedecoreerd, ons wordt verteld " Ja
Nu ben je genezen.»
En we ontdekken geluk
Een plank voor het hart
De wind kalmeert en de zomers
Recoïncide met juli
Het huilende kind had beloofd
Om het hart zacht te houden
Oh, alsjeblieft, bewaak de put
Ik wil het niet meer horen.