Anne Sylvestre — Grégoire ou Sébastien songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Grégoire ou Sébastien" van Anne Sylvestre.
Songteksten
Du temps que j'étais gentille
J’ai connu un galopin
Qui maniait la faucille
Dans un champ tout près du mien
Comme il donnait bien la patte
Comme il faisait bien le beau
Je lui fis un peu d'épate
En astiquant mes sabots
Mais, s’appelait-il Grégoire
Jean, Philippe ou Sébastien?
Vous aurez peine à me croire
J’avoue que je n’en sais rien
Je portais à cette époque
Des jupons amidonnés
De ces cloches qui évoquent
Bien des fêtes à sonner
Fut-ce le vent qui badine
Ou bien ruse à ma façon?
J’me mis à sonner matines
Aux oreilles du garçon
La valeur de l’artifice
M’apparut sur le moment
Comme un moine à son office
Accourut le garnement
Pour la suite du chapitre
J’espère que l’on voudra
M’en laisser être seul arbitre
Et la garder bien à moi
Le temps de quelques bréviaires
Dura notre balthazar
Puis nos adieux s'égrenèrent
A l’horloge du hasard
J’n'étais pas encore méchante
Mais quand il fut en allé
Ce regret toujours me hante
«Je n’ai pas su l’appeler»
Devais-je crier Grégoire
Jean, Philippe ou Sébastien?
Le plus triste de l’histoire
Est que je n’en sais toujours rien
Car enfin je l’aimais bien
Songtekstvertaling
Vanaf het moment dat ik aardig was.
Ik kende een galloper.
Die de sikkel hanteerde
In een veld dicht bij de mijne
Hoe goed gaf hij de poot
Hoe goed hij was knap
Ik gaf hem een beetje een schok.
M ' n hoeven slaan.
Maar, was zijn naam Gregory
Jean, Philippe of Sebastien?
Je zult moeite hebben om me te geloven.
Ik geef toe dat ik het niet weet.
Ik droeg het toen.
Gestreepte onderrokken
Van de klokken die oproepen
Veel vakantie om te bellen
Was het de wind die rockt
Of sluw op mijn eigen manier?
Ik begon ' s morgens te bellen.
Voor de oren van de jongen
De waarde van de kunstgreep
Verscheen aan mij op het moment
Als een monnik op zijn kantoor.
Runde de garnering
Voor de rest van het hoofdstuk
Ik hoop dat we
Laat mij de enige arbiter zijn.
En hou het van mij
De tijd van enkele breviaria
Dura onze balthazar
Toen brak ons afscheid uit.
Op de klok van het toeval
Ik was nog niet gemeen.
Maar toen hij weg was
Deze spijt achtervolgt me altijd.
"Ik wist niet hoe ik hem moest bellen»
Moet ik Gregory roepen?
Jean, Philippe of Sebastien?
De droevigste in de geschiedenis
Is dat ik nog steeds niet weet
Omdat ik hem eindelijk mocht.