Anne Sylvestre — Comme un grand cerf volant songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Comme un grand cerf volant" van Anne Sylvestre.
Songteksten
Avant, avant, je ne saurais pas dire
Ça nous repousse et puis ça nous attire
Avant, on ne sait pas, on ne sait rien
Avant, on n’a qu’un fil entre les mains
Un escalier, la mémoire s’affole
Un grand trou noir qui bruisse de paroles
Un désir fou qui ressemble à la peur
Quelques accords qui étreignent le cœur
Les premiers pas qui vont vers la lumière
Les mains qui battent comme une prière
Tout est possible et rien n’est encore là
On ne sait pas jusqu’où on montera
On a pourtant vérifié les membrures
Pas un accroc, pas une déchirure
Et pas un nœud dans le fil qui retient
Ce grand espoir qui pèse presque rien
Comme un grand cerf-volant
Dont on n’est jamais sûr qu’il va prendre le vent
Ce vaisseau composé de mots et de musique
On le tient dans ses mains, au bout d’un fil magique
On plane et on s’envole, évitant de penser
Qu’en tombant avec lui on pourrait se briser
Sans prévenir, ça frémit, ça décolle
Un soubresaut, tout à coup ça s’envole
Ça se déplie, ça tourne, ça louvoie
Déchirant l’air avec un bruit de soie
Sans le vouloir, parfois ça nous échappe
Et en douceur il faut qu’on le rattrape
On s’y projette et on devient oiseau
Capable de voler encore plus haut
Et cependant que dans les airs il plane
En frissonnant de toutes ses membranes
On le dirige, on en fait ce qu’on veut
On se prendrait pour l'émule des dieux
Pour un sorcier, pour une magicienne
Et notre vie suspendue à la sienne
Ne vaut pas plus que ce bout de chiffon
Gonflé de rêves et de quelques chansons
Et tous ces cœurs qu'à sa suite il entraîne
Sont les rubans qui lui font une traîne
Ils virevoltent et le suivent partout
Et l’on s’inquiète, on se dit qu’on est fous
Ils sont trop haut ! Leur confiance est si grande !
Il faudra bien pourtant qu’on redescende
Et qu’on les pose avec tant de douceur
Qu’ils n’aient jamais le temps de prendre peur
Et peu à peu, tirant le fil magique
On rembobine les mots, la musique
Et on se dit avec humilité
Qu’un jour de plus le vent nous a portés
Puis ils repartent avec les yeux qui brillent
Et au dehors, la vie les éparpille
En nous laissant le désir insensé
D'être demain pour tout recommencer
Comme un grand cerf-volant
Dont on n’est jamais sûr qu’il va prendre le vent
Ce vaisseau composé de sons et de paroles
On le tient dans ses mains, attendant qu’il décolle
On plane et on s’envole, évitant de penser
Qu’en tombant avec lui on pourrait se briser
On plane et on s’envole et on s’en va penser
Que cette fois encore on ne s’est pas brisés
Songtekstvertaling
Eerder, eerder, kan ik niet zeggen
Het duwt ons weg en dan trekt het ons aan
Daarvoor weten we niets.
Daarvoor hebben we maar één draad in onze handen.
Een trap, geheugenfreaks
Een groot zwart gat dat ritst met teksten
Een gek verlangen dat op angst lijkt.
Een paar akkoorden die het hart omarmen
De eerste stappen die naar het licht gaan
Handen die slaan als een gebed
Alles is mogelijk en niets is er nog.
We weten niet hoe ver we gaan.
We hebben de ledematen gecontroleerd.
Geen probleem, Geen Traan.
En geen knoop in de draad die houdt
Deze grote hoop die bijna niets weegt
Als een grote vlieger
Wat we nooit zeker weten dat hij de wind mee zal nemen.
Dit schip bestaat uit woorden en muziek
We houden het in zijn handen, aan het einde van een magische draad
We vliegen en vliegen, vermijden om na te denken
Dat door met hem te vallen we kunnen breken
Zonder waarschuwing, het trilt, het stijgt op
Een eikel, opeens vliegt hij weg.
Het ontvouwt, het draait, het prijst
De lucht verscheuren met een zijden geluid
Onbewust ontgaat het ons soms.
En zachtjes moeten we bijpraten
We projecteren en worden een vogel
In staat om nog hoger te vliegen
En toch zweeft hij in de lucht
Trillend met al zijn membranen
We doen wat we willen.
We zouden onszelf zien als de eMule van de goden.
Voor een tovenaar, voor een goochelaar
En ons leven schortte op aan het hare.
Niet meer waard dan dit stuk stof
Gezwollen met dromen en liedjes
En al die harten die daardoor leiden
Zijn de linten die het een sleur maken
Ze draaien en volgen hem overal.
En we maken ons zorgen, we denken dat we gek zijn.
Ze zijn te hoog . Hun vertrouwen is zo groot !
We moeten terug naar beneden.
En dat we ze zo zacht neerzetten.
Moge ze nooit tijd hebben om bang te worden.
En geleidelijk aan de magische draad trekken
We spoelen de woorden terug, de muziek
En we zeggen nederig tegen onszelf
Dat op een dag de wind ons droeg
Dan vertrekken ze met ogen die schijnen
En buiten, verstrooit het leven ze.
Ons zinloze verlangen achterlaten
Om morgen weer helemaal opnieuw te beginnen
Als een grote vlieger
Wat we nooit zeker weten dat hij de wind mee zal nemen.
Dit schip bestaat uit geluiden en woorden
We houden het in zijn handen, wachtend tot het opstijgt.
We vliegen en vliegen, vermijden om na te denken
Dat door met hem te vallen we kunnen breken
We vliegen en vliegen en denken erover na.
Dat we deze keer niet breken