Anne Clark — Our Darkness songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Our Darkness" van Anne Clark.
Songteksten
Through these city nightmares you’d walk with me And we’d talk of it with idealistic assurance
That it wouldn’t tear us apart
We’d keep our heads above the blackened water
But there’s no room for ideals in this mechanical place
And you’re gone now
Through a grimy window that I can’t keep clean
Through billowing smoke that’s swallowed the sun
You’re nowhere to be seen
Do you think our desires still burn?
I guess it was desires that tore us apart
There has to be passion
A passion for living, surviving
And that means detachment
Everybody has a weapon to fight you with
To beat you with when you are down
There were too many defense between us Doubting all the time, fearing all the time
Doubting all the time, fearing all the time
That like these urban nightmares
We’d blacken each other skies
When we passed the subway we tried to ignore our fate there
Of written threats on endless walls
Unjustified crimes carried on stifled calls
Would you walk with me now through this pouring rain?
It used to mingle with our tears then dry with the hopes
That we left behind, it rains even harder now
Songtekstvertaling
Door de nachtmerries van de stad liep je met me mee en we spraken er met idealistische zekerheid over.
Dat het ons niet zou verscheuren.
We zouden ons hoofd boven het zwart water houden.
Maar er is geen ruimte voor idealen op deze mechanische plek.
En je bent nu weg.
Door een smerig raam dat ik niet schoon kan houden.
Door stromende rook die de zon heeft ingeslikt
Je bent nergens te bekennen.
Denk je dat onze verlangens nog steeds branden?
Ik denk dat het verlangens waren die ons verscheurden.
Er moet passie zijn.
Een passie voor leven, overleven
En dat betekent onthechting.
Iedereen heeft een wapen om mee te vechten.
Om je mee te slaan als je down bent
Er was te veel verdediging tussen ons, we twijfelden de hele tijd, we vreesden de hele tijd.
De hele tijd twijfelen, de hele tijd bang zijn
Dat als deze stedelijke nachtmerries
We zouden elkaar blacken lucht
Toen we de metro passeerden probeerden we ons lot te negeren.
Van geschreven bedreigingen op eindeloze muren
Ongegronde misdaden uitgevoerd op verstikte oproepen
Wil je nu met me meelopen door deze stromende regen?
Het vermengde zich met onze tranen en droogde toen met de hoop
Dat we achterlieten, het regent nu nog harder.