Anne Briggs — Young Tambling songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Young Tambling" van Anne Briggs.
Songteksten
Lady Margaret, Lady Margaret, was sewing at her seam
And she’s all dressed in black.
And the thought come in her head to run in the wood
to pull flowers to flower her hat, me boys,
to pull flowers to flower her hat.
So she hoisted up her petticoats a bit above the knee
And so nimbly she’d run o’er the ground.
And when she come in the merry greenwood,
Well, she pulled them branches down, me boys,
Well, she pulled them branches down.
Suddenly she spied a fine young man,
He’s standing by a tree.
He says, «How dare you pull them branches down
Without the leave of me, my dear,
Without the leave of me?»
Well, she says, «This little wood, oh, it is me very own,
Me father gave it to me.
I can pull these branches down
Without the leave of thee, young man,
Oh, without the leave of thee.»
And he took her by the milk-white hand
And by the grass-green sleeve,
He pulled her down at the foot of a bush,
And he never once asked her leave, me boys,
No, he never once asked her leave.
And when it was done she twist about
To ask her true-love's name.
But she nothing heard and she nothing saw
And all the woods grew dim, grew dim,
And all the woods grew dim.
There’s four and twenty ladies all in the land
and they’re all playing at chess.
Except it was the Lady Margaret
And she’s green as any glass, me boys,
Oh, she’s green as any glass.
And there’s four and twenty ladies all in the land
Grow as red as any rose.
Except it was the Lady Margaret,
She’s pale and wan, me boys,
Oh, pale and wan she goes.
Up then spoke the little servant girl,
She lift her hand and smiled,
Says, «I think my lady has loved too long
And now she goes with child, me dears,
Oh, and now she goes with child.»
Up then spoke the second serving girl
«Oh, ever and alas,» said she,
«But I think I know a herb in the merry greenwood,
It’ll twine thy baby from thee, madam,
It’ll twine thy baby from thee.»
So Lady Margaret she got her silver comb,
Made haste to comb her hair,
And then she’s away to the merry greenwood
As fast as she can tear, me boys,
Oh, as fast as she can tear.
And she hadn’t pulled in the merry greenwood
A herb but barely one
When by her stood the young Tambling,
He says, «Margaret, leave it alone,
Oh Margaret, leave it alone.»
«Why d’you pull that bitter little herb,
The herb that grows so grey,
For to destroy that fine young babe
That we got in our play, my dear,
That we got in our play?»
«Well, come tell me now, young Tambling,» she says,
«If an earthly man you be.»
«I'll tell you no lies,» says young Tambling,
«I was christened as good as thee, me dear,
I was christened as good as thee.»
«But as I rode a-hunting on a bitter, bitter night,
It was from my horse I fell,
And the Queen of Elfland she caught me
In yonder green hill to dwell, to dwell,
Oh, in yonder green hill to dwell.»
«But tonight is Halloween, lady,
The Elven Court will ride.
And if you would your true love win,
By the mill bridge you must hide, me dear,
By the mill bridge you must hide.»
«And first will run the black horse and then will run the brown,
And then race by the white.
You hold him fast and you fear him not,
For he’s the father of your child, my love,
Oh, he’s the father of your child.»
«They'll turn me all in your arms, lady,
Into many’s the beasts so wild.
But you’ll hold on fast and you fear no ill,
For it’s the father of your child, my love,
It’s the father of your child.»
So Lady Margaret she got her silver comb,
She made haste to comb her hair.
Then she’s away to the old mill-bridge
As fast as she could tear, me boys,
Oh, as fast as she could tear.
And about the dead hour of the night
She heard the bridles ring.
And oh, me boys, it chilled her heart
More than any earthly thing it did,
More than any earthly thing.
And first run the black horse and then run the brown
And then race by the white.
Well, she hold it fast and feared it not,
For it’s the father of her child,
Oh, it’s the father of her child.
The thunder rolled across the sky,
The stars blazed bright as day.
The Queen of Elven gave a thrilling cry,
«Young Tambling’s away, brave boys,
Young Tambling’s away.»
And the very first thing they turned him into
Was a lion that runs so wild.
But she held him fast, she feared him not,
For he’s the father of her child, me boys,
Oh, he’s father of her child.
And the very next thing they turned him into,
It was a loathsome snake.
He says, «Hold me fast and fear me not,
For I’m one of God’s own make, my love,
Oh, I’m one one of God’s own make.»
And again they changed him all in her arms
To a red hot bar of iron.
But she held it fast, she feared it not,
And it did to her no harm, no harm,
And it did to her no harm.
And the very last thing they changed him into
Was like any naked man.
She flung her mantle over him,
She cried, «Me love I’ve won, I’ve won,»
Oh, she cried, «Me love I’ve won.»
And the Queen of Elven she called from a bush,
She’s red as any blood.
«I should have tore out your eyes, Tambling,
And put in two eyes of wood, of wood,
And put in two eyes of wood.»
Songtekstvertaling
Lady Margaret, Lady Margaret, naaide aan haar naad.
En ze is helemaal in het zwart gekleed.
En de gedachte kwam in haar hoofd om door het bos te rennen.
om bloemen te trekken om haar hoed te laten bloeien, jongens.,
om bloemen te trekken om haar hoed te laten bloeien.
Dus ze hief haar petticoats een beetje boven de knie
En zo behendig dat ze over de grond liep.
En als ze in de vrolijke greenwood komt,
Nou, ze trok die takken naar beneden, mijn jongens,
Ze trok die takken naar beneden.
Plotseling bespioneerde ze een fijne jongeman.,
Hij staat bij een boom.
Hij zegt: "Hoe durf je die takken naar beneden te trekken
Zonder de toestemming van mij, mijn liefste,
Zonder mijn toestemming?»
Nou, ze zegt ," dit kleine hout, oh, het is mijn eigen,
Van M ' n vader gekregen.
Ik kan deze takken naar beneden trekken.
Zonder uw toestemming, jongeman.,
Zonder uw toestemming.»
En hij nam haar bij de melk-witte hand
En bij de grasgroene mouw,
Hij trok haar neer aan de voet van een struik.,
En hij heeft haar nooit gevraagd weg te gaan, jongens.,
Nee, Hij heeft haar nooit gevraagd te vertrekken.
En toen het klaar was draaide ze rond
Om de naam van haar ware liefde te vragen.
Maar ze hoorde niets en ze zag niets.
En al het bos werd dim, werd dim,
En alle bossen werden dikker.
Er zijn vier en twintig dames in het land.
en ze spelen allemaal met schaken.
Behalve dat het Lady Margaret was.
En ze is zo groen als een glas, mijn jongens,
Ze is zo groen als glas.
En er zijn vier en twintig dames allemaal in het land
Word net zo rood als elke roos.
Behalve dat het Lady Margaret was.,
Ze is bleek en wan, mijn jongens,
Oh, bleek en wan ze gaat.
Toen sprak het kleine dienstmeisje,
Ze tilde haar hand op en glimlachte.,
Zegt, " Ik denk dat mijn Vrouwe te lang heeft liefgehad
En nu gaat ze met kind, mijn lieverds,
En nu wordt ze zwanger.»
Toen sprak het tweede dienstmeisje
"O, altijd en helaas," zei ze.,
"Maar ik denk dat ik een kruid ken in de merry greenwood,
Het zal uw baby van u ontsteken, mevrouw.,
Het zal je baby van je afnemen.»
Dus Lady Margaret kreeg haar zilveren kam.,
Haastte zich om haar haar te kammen.,
En dan is ze weg naar de vrolijke greenwood
Zo snel als ze kan scheuren, mijn jongens,
Zo snel als ze kan scheuren.
En ze had de merry greenwood niet binnengehaald.
Een kruid maar nauwelijks een
Toen bij haar stond de jonge knoeier,
Hij zegt: "Margaret, laat het met rust.,
Margaret, laat het met rust.»
"Waarom trek je aan dat bittere kruid,
Het kruid dat zo grijs wordt,
Om dat mooie jonge meisje te vernietigen
Dat we in ons stuk kwamen, mijn liefste,
Dat we in ons stuk zitten?»
"Nou, kom het me nu vertellen, jonge Tambling," zegt ze,
"Als je een aardse man bent.»
"Ik zal je geen leugens vertellen," zegt jonge Tambling.,
"Ik ben net zo goed gedoopt als jij, mijn liefste,
Ik ben net zo goed gedoopt als jij.»
"Maar terwijl ik op jacht reed op een bittere, bittere nacht,
Het was van mijn paard Ik viel,
En de Koningin van Elfland betrapte me.
In die groene heuvel om te wonen, om te wonen,
In die groene heuvel om te wonen.»
"Maar vanavond is het Halloween, Dame,
Het Elven Hof zal rijden.
En als je je ware liefde zou winnen,
Bij de molenbrug moet je je verstoppen.,
Bij de molen brug moet je je verstoppen.»
"En eerst zal het zwarte paard leiden en dan zal de bruine lopen,
En dan racen bij de witte.
Je houdt hem vast en je bent niet bang voor hem.,
Want hij is de vader van je kind, mijn lief,
Hij is de vader van je kind.»
"Ze zullen me in je armen draaien, Dame,
In velen zijn de beesten zo wild.
Maar je houdt je vast en je bent niet bang voor kwaad.,
Want het is de vader van je kind, mijn lief,
Het is de vader van je kind.»
Dus Lady Margaret kreeg haar zilveren kam.,
Ze had haast om haar haar te kammen.
Dan is ze weg naar de oude molen-brug
Zo snel als ze kon scheuren, mijn jongens,
Zo snel als ze kon scheuren.
En over het dode uur van de nacht.
Ze hoorde de balk rinkelen.
En Oh, mijn jongens, het heeft haar hart gekoeld
Meer dan welk aards ding dan ook.,
Meer dan welk aards ding dan ook.
En eerst het zwarte paard rennen en dan de bruine.
En dan racen bij de witte.
Ze hield het vast en vreesde het niet.,
Want het is de vader van haar kind.,
Het is de vader van haar kind.
De donder rolde over de hemel,
De sterren schitterden als de dag.
De Koningin van Elven gaf een spannende schreeuw,
"Jonge Tambling is weg, dappere jongens,
Jonge Tambling is weg.»
En het allereerste waar ze hem in veranderden
Was een leeuw die zo wild loopt.
Maar ze hield hem vast, ze vreesde hem niet.,
Want hij is de vader van haar kind, mijn jongens,
Hij is de vader van haar kind.
En het volgende wat ze van hem maakten,
Het was een walgelijke slang.
Hij zegt: "Houd mij vast en vrees mij niet.,
Want Ik ben een van Gods eigen makelij, mijn liefde,
Ik ben een van Gods eigen makelij.»
En weer veranderden ze hem in haar armen.
Op een gloeiende staaf ijzer.
Maar ze hield het snel vast, ze vreesde het niet.,
En het deed haar geen kwaad, geen kwaad,
En het deed haar geen kwaad.
En het allerlaatste waar ze hem in veranderden
Was als elke Naakte man.
Ze wierp haar mantel over hem heen.,
Ze riep: "Ik hou van je Ik heb gewonnen, Ik heb gewonnen,»
Ze riep: "ik heb gewonnen.»
En de Koningin van Elven riep uit een struik,
Ze is zo rood als bloed.
"Ik had je ogen eruit moeten rukken, knoeien,
En in twee ogen van hout gestoken.,
En doe er twee ogen hout in.»