Аня Воробей — Музыкант songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Музыкант" van Аня Воробей.
Songteksten
На нарах, страшно кашляя, лежит,
Сжимая крестик маленький в руке,
Не вор, не фраер, братцы, не бандит.
А это в прошлой жизни музыкант,
Три дня, как на работы не встаёт
На лбу, висках и даже на руках,
Под лампою блестит холодный пот.
Он в прошлой жизни музыку играл,
Да так, что люди плакали навзрыд
Теперь бедняга тихо умирал,
Не вор, не фраер, братцы, не бандит.
Никто не мог поделать ничего,
Здесь смерть — как крик конвойных на обед,
Но урки ночью спёрли для него
В коптёрке весь побитый инструмент.
Гитару, на которой две струны,
Под вечер положили рядом с ним
И он, чуть-чуть поднявшись у стены,
Беззвучно сам с собой заговорил.
Он взял гитару дрогнувшей рукой,
Настроил почерневшую струну
И как-то сразу вдруг обрёл покой,
И силы вдруг вернулися к нему.
Потом он, плача, музыку играл,
Пел инструмент в слабеющих руках,
А ветер, подпевая, завывал,
И ЗеКи все застыли на местах.
Вот ветер вместе с музыкой затих,
Под утро повалил холодный снег…
И кто-то тихо скажет из блатных:
«Достойно умер этот человек».
Songtekstvertaling
Op het bed, vreselijk hoesten, leugens,
Met een klein kruis in zijn hand,
Geen dief, geen vrachtschip, broeders, geen bandiet.
En dit is een muzikant in een vorig leven,
Drie dagen zonder op te staan voor het werk
Op het voorhoofd, tempels, en zelfs op de handen,
Koud zweet glinstert onder de lamp.
Hij speelde muziek in een vorig leven.,
Zoveel dat mensen hun ogen uit huilden.
Nu ging de arme man rustig dood.,
Geen dief, geen vrachtschip, broeders, geen bandiet.
Niemand kon iets doen.,
Hier is de dood als de kreet van een konvooi voor de lunch.,
Maar de urks werden ' s nachts voor hem gestolen.
De heli bevat al het gehavende Gereedschap.
Een gitaar met twee snaren,
'S avonds zetten ze het naast hem.
En hij, lichtjes omhoog, heeft een muur,
Hij sprak stil tegen zichzelf.
Hij pakte de gitaar met een trillende hand.,
Een zwarte string afgesteld
En als iets plotseling vrede vond,
En plotseling keerde zijn kracht terug.
Toen speelde hij muziek, huilend.,
Het instrument zong in falende handen,
And the wind, singing along, howled,
En de gevangenen zijn allemaal bevroren.
De wind en de muziek stierven weg,
Koude sneeuw begon te vallen in de ochtend…
En iemand zal rustig zeggen van de schurken:
"Deze man stierf met waardigheid."