Анита Цой — Наверно, это любовь songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Наверно, это любовь" van Анита Цой.
Songteksten
Я думала, что люди могут летать
Только во сне и лишь в кинофильмах.
Но, когда ты вошел сквозь отрытую дверь,
В сердце моем все изменилось.
Припев:
А я не знаю, что мне тебе сказать,
Как будто в моих легких кончился воздух.
Погасли звезды и вдруг зажглись опять,
А я не знаю, что мне тебе сказать,
Как будто в моих легких кончился воздух.
Погасли звезды и вдруг зажглись опять,
Наверно, это любовь!
Я не думала, что счастье может дождем
Обрушиться с неба и затопить острова.
Мы с тобой, словно Бонни и Клайд —
Через тысячу лет вдруг повстречались.
Припев:
А я не знаю, что мне тебе сказать,
Как будто в моих легких кончился воздух.
Погасли звезды и вдруг зажглись опять,
Наверно, это любовь!
А я не знаю, что мне тебе сказать,
Как будто в моих легких кончился воздух.
Погасли звезды и вдруг зажглись опять,
Наверно, это любовь!
Время вдруг остановилось, сделав вдох и растворилось.
Нам некуда больше спешить.
Мои мысли словно кометы, в голове со скоростью света, —
Их уже не остановить.
Припев:
А я не знаю, что мне тебе сказать,
Как будто в моих легких кончился воздух.
Погасли звезды и вдруг зажглись опять,
Наверно, это любовь!
А я не знаю, что мне тебе сказать,
Как будто в моих легких кончился воздух.
Погасли звезды и вдруг зажглись опять,
Наверно, это любовь!
Songtekstvertaling
Ik dacht dat mensen konden vliegen.
Alleen in dromen en alleen in films.
Maar toen je binnenkwam door de open deur,
Alles is veranderd in mijn hart.
Chorus:
Ik weet niet wat ik moet zeggen.,
Het is alsof mijn longen geen lucht meer hebben.
De sterren gingen uit en lichtten plotseling weer op.,
Ik weet niet wat ik moet zeggen.,
Het is alsof mijn longen geen lucht meer hebben.
De sterren gingen uit en lichtten plotseling weer op.,
Het moet liefde zijn!
Ik dacht niet dat geluk kon regenen.
Val uit de lucht en laat de eilanden overstromen.
We zijn net Bonnie en Clyde. —
Duizend jaar later ontmoetten ze elkaar plotseling.
Chorus:
Ik weet niet wat ik moet zeggen.,
Het is alsof mijn longen geen lucht meer hebben.
De sterren gingen uit en lichtten plotseling weer op.,
Het moet liefde zijn!
Ik weet niet wat ik moet zeggen.,
Het is alsof mijn longen geen lucht meer hebben.
De sterren gingen uit en lichtten plotseling weer op.,
Het moet liefde zijn!
De tijd stopte plotseling, nam adem en verdween.
We kunnen nergens anders opschieten.
Mijn gedachten zijn als kometen in mijn hoofd met de snelheid van het licht., —
Ze kunnen niet gestopt worden.
Chorus:
Ik weet niet wat ik moet zeggen.,
Het is alsof mijn longen geen lucht meer hebben.
De sterren gingen uit en lichtten plotseling weer op.,
Het moet liefde zijn!
Ik weet niet wat ik moet zeggen.,
Het is alsof mijn longen geen lucht meer hebben.
De sterren gingen uit en lichtten plotseling weer op.,
Het moet liefde zijn!