Angelo Branduardi — Il cappelo a sonagli songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Il cappelo a sonagli" van Angelo Branduardi.
Songteksten
Mentre il buffone camminava il giardino immobile restava;
la sua anima preg di posarsi alla sua finestra.
Ed i gufi cominciarono a chiamare
quando l’anima si levo`, vestita in blu,
la sua parola era saggia al pensiero
di quel suo passo calmo e leggero. cos leggero.
Ma la regina non le diede ascolto, si avvolse nella sua camicia,
le pesanti imposte tir a se ed il chiavistello abbass.
Ed il suo cuore lui prego` di andare a lei,
quando i gufi cessarono di chiamare;
in una rossa veste palpitante
lui cant per lei oltre la soglia… oltre la soglia.
Dolce la sua parola era al sogno di quella chioma ondeggiante;
ma dal tavolo lei prese il ventaglio e lo fece volare via.
Ed allora il buffone pens
«io ho il mio cappello a sonagli,
sino a lei io lo mander
ed allora poi io morir… poi morir.»
Quando al mattino divenne bianco
lasci il cappello davanti ai suoi passi.
Ed in seno a lei se lo ripose,
sotto la nuvola dei capelli,
una canzone gli cantarono le sue labbra
sinch le stelle non crebbero nell’aria.
Lei apr la sua porta e la finestra
l’anima e il cuore lei fece entrare… li fece entrare.
Quello rosso venne alla sua destra,
quella blu alla sua sinistra.
Facevano un rumore come di grilli,
un chiacchierio dolce e saggio.
I suoi capelli erano un fiore ancora chiuso
quiete d’amore era ai suoi piedi… era ai suoi piedi.
Songtekstvertaling
Terwijl de nar door de tuin liep bleef hij onbeweeglijk.;
z 'n ziel wil zich bij z' n raam vestigen.
En de uilen begonnen te roepen
toen de ziel opstond, gekleed in blauw.,
Zijn Woord was wijs om te denken
van die kalme, lichte stap van je. lichte cipiers.
Maar de Koningin luisterde niet naar haar, zij wikkelde zich in haar hemd,
de zware belastingen trekken naar zichzelf en de latch verlaagt.
En zijn hart smeekte hij om naar haar toe te gaan.,
toen de uilen stopten met bellen;
in een kloppende rode mantel
hij kan niet voor haar over de drempel ... over de drempel.
Sweet His Woord was to the dream of that waving hair;
maar van de tafel nam ze de ventilator en liet hem wegvliegen.
En dan de hansworsten
"Ik heb mijn ratelslang hoed,
ik stuur hem naar haar toe.
en dan sterf ik ... sterf dan.»
Toen hij ' s morgens wit werd
laat je hoed voor zijn voetstappen staan.
En in haar boezem lag het,
onder de wolk van haar,
een lied zong voor hem zijn lippen
de sterren groeiden niet in de lucht.
Ze opent haar deur en raam.
ziel en Hart liet ze binnen ... ze liet ze binnen.
De rode kwam naar rechts.,
de blauwe links.
Ze maakten een geluid als krekels.,
een lief en wijs gesprek.
Haar haar was een bloem nog dicht
de vrede van de liefde lag aan zijn voeten ... stond aan zijn voeten.