Angelcorpse — Embrace songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Embrace" van Angelcorpse.
Songteksten
What is to be of this pestilience
That makes empires tumble like tears
The dust of millenia — fallen ages
Staunches the flow of dawning horizons
Obscuring —
While the days crumble as their hours unfold
A sensual swooning — prophetic mocking
As the soils swallow the seeds of the past
Each one of us to his own
Embrace
Drowning in hallowed solitude
Swallowing the void
The pallid hope revealed at last
Embrace
That chafe the spirit and the mind repress
When through the clouds gleam beckoning beyonds
Whose shining vistas mock man’s littleness?*
Throw off those shackles of sufferance
This penance of one thousand ordeals
I wield the scepter of destiny
Choose the means of my own death
Give me both nails and a hammer
Harness those ecstasies of death
Prostrate myself on cruciform
At last…
With swift feet I made my way
Helmed by a cacophony of despair
Deaf to the legacy of youthfullness
And beauty and joy since pined away
Yet now a rush falls upon my ears
Of dripping — whispering words
The hole of emptiness I pour through
Unveils the caress from far beyond
Now no longer can I ignore
What goes before has gone again
The silence of immorality
Satisfied with this one fell step
Plunge beneath the waters —
The freezing embrace of the goddess of death
Songtekstvertaling
Wat zal er van deze plaag zijn?
Dat maakt rijken vallen als tranen
Het stof van millenia-gevallen leeftijden
Staant de stroom van dawning horizons
Obscure —
Terwijl de dagen verkruimelen als hun uren zich ontvouwen
Een sensuele zwoele profetische bespotting.
Terwijl de bodem de zaden van het verleden opslokt
Ieder van ons naar zijn eigen.
Omarmen
Verdrinken in heilige eenzaamheid
De leegte inslikken
De pallid hoop onthuld eindelijk
Omarmen
Die de geest en de geest verstoort
Wanneer door de wolken glinsteren beyonds
Wiens schijnende vistas spot met de kleine man?*
Gooi die boeien af.
Deze boetedoening van duizend beproevingen
Ik hanteer de scepter van het lot
Kies de middelen van mijn eigen dood
Geef me zowel spijkers als een hamer.
Gebruik die Extase van de dood
Kniel je neer op cruciform.
Eindelijk…
Met snelle voeten maakte ik mijn weg
Helmen door een kakofonie van wanhoop
Doof voor de erfenis van jeugdigheid
And beauty and joy since pinned away
Maar nu valt er een rush op mijn oren.
Van druipende, fluisterende woorden
Het gat van leegte waar ik doorheen giet
Onthult de streling van ver buiten
Nu kan ik niet langer negeren
Wat er voor gaat is weer weg.
De stilte van immoraliteit
Tevreden met deze fell step
Duik onder water. —
De ijskoude omhelzing van de godin van de dood