Andy M. Stewart — The Irish Stranger songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "The Irish Stranger" van Andy M. Stewart.
Songteksten
Pity the fate of a poor Irish stranger
That wanders so far from his home
That sighs for protection from want, woe, and danger
That knows not from which way for to roam
Yet I’ll never return to Hibernia’s green bowers
For tyranny tramples the sweetest of flowers
That once gave me comfort in loneliest hoursâ€"
Now they are gone I shall ne’er see them more
With wonder I gazed on yon lofty building
As in grandeur I rose from its lord
But soon I beheld my fair garden yielding
The choicest of fruit for his foe
But, where is my father’s lone cottage of clay
Wherein I' ve spent many a long day
Alas ! has his lordship conniv’d it away?
Yes, it is gone, I shall never see it more
When nature was seen in the sloe bush and bramble
All smiling in beautiful bloom
Over the fields without danger, I often
Did ramble amidst their perfume;
I have wranged through the woods where the gay feather’d
Throng
Joyfully sung their loud echoing songâ€"
These days then of summer passed sweetly along
Now they’re goneâ€"I shall ne’er see them more !
When the sloe and the berries hung ripe on the bushes
I have gathered them off without harmâ€"
I have gone to the field and shorn the green rushes
Preparing for winter’s cold storm !
Along with my friends telling tales of delight
Beguiling the hours of the long winter’s night
Those days gave me pleasureâ€"I could them invite;
Now they’re gone, I shall ne’er see them more
Oh, Erin ! oh, Erin ! it grieves me to ponder
The wrongs of thy injurned isle !
Of thy sons may a thousand from home do wander
On shores far away an exile !
But give me the power to cross the main
Calumbia might yield me some shelter from pain
I am only lamenting whilst here I remain
For the boys I shall ne’er see again
Songtekstvertaling
Heb medelijden met het lot van een arme Ierse vreemdeling.
Die zo ver van zijn huis dwaalt
Dat zucht voor bescherming tegen nood, ellende en gevaar
Die niet weet van welke weg om te zwerven
Toch zal ik nooit meer terugkeren naar Hibernia ' s groene bowers.
Want tirannie vertrapt de zoetste van de bloemen
Dat gaf me ooit troost in de eenzaamste uren."
Nu ze weg zijn, zal ik ze nooit meer zien.
Met verbazing keek ik naar yon lofty gebouw
Als in grootsheid toen ik van zijn heer opstond.
Maar spoedig zag ik mijn mooie tuin buigen.
De beste vrucht voor zijn vijand.
Maar, waar is mijn vaders Lone cottage van klei
Waarin ik vele lange dagen heb doorgebracht
Helaas ! heeft meneer conniv het weggestopt?
Ja, Het is weg, Ik zal het nooit meer zien.
Toen de natuur werd gezien in de sloe bush en bramble
Allemaal glimlachend in mooie bloei
Over de velden zonder gevaar, ik vaak
Dwaalde tussen hun parfum;
Ik ben door het bos gekropen waar de homofiele veer
Menigte
Vreugdevol gezongen hun luid echoën lied"
Deze dagen dan van de zomer ging zoet voorbij
Ik zal ze nooit meer zien.
Als de sloe en de bessen rijp aan de struiken hingen
Ik heb ze verzameld zonder harmâ€"
Ik ben naar het veld gegaan en schors de groene rushes
Ik bereid me voor op de koude Winterstorm .
Samen met mijn vrienden die verhalen over vreugde vertellen
De uren van de lange winterslaap begoochelen
Die dagen gaven me plezier. ik kon ze uitnodigen.;
Nu ze weg zijn, zal ik ze nooit meer zien.
Erin . Erin . het doet me pijn om na te denken.
De onrechtvaardigheden van uw geschonden eiland !
Van uw zonen mag een duizendtal van huis dwalen
Op kusten ver weg een ballingschap !
Maar geef me de kracht om de hoofdleiding te passeren.
Calumbia zou me kunnen beschermen tegen pijn.
Ik ben alleen maar aan het treuren terwijl ik hier blijf.
Voor de jongens die ik nooit meer zal zien