Andy Haut — Broken Toy Airplanes songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Broken Toy Airplanes" van Andy Haut.
Songteksten
I remember when I was able to pretend
I was a soldier in my old backyard
I was only 9 or 10 but I was climbing over fences
Just in case I had to join the war
As the enemies got closer I started moving slower
But then I saw them heading toward the park
With a tree branch on my back, I was ready to attack 'em
Just as long as I was home by dark
I know I’m not as small as I once was
But I still can play in the rain with my broken toy airplanes
I remember back when the water always attacked
My many sandcastles along the shore
Each and every time I see them getting swallowed by the sea
I’d grab my goggles and we’d go to war
With my shovel and my pail I lived the never ending tale
Of how I made the ocean dance and roar
While I was battling my foe I thought that it was time to go
But we didn’t have to leave 'til 4
Now that I’m older, I’m not having that much fun
I’m not a soldier and my curfew is far past one
I can stay out past dark and stay afloat at sea
I may be taller but that doesn’t change a thing
I know I’m not as small as I once was
But I still can play in the rain with my broken toy airplanes
Songtekstvertaling
Ik weet nog dat ik kon doen alsof.
Ik was een soldaat in mijn oude achtertuin.
Ik was pas negen of tien, maar ik klom over hekken.
Voor het geval ik mee moest doen aan de oorlog.
Toen de vijanden dichterbij kwamen, begon ik langzamer te bewegen.
Maar toen zag ik ze richting het park gaan.
Met een boomtak op mijn rug, was ik klaar om ze aan te vallen.
Zolang ik maar thuis was in het donker.
Ik weet dat ik niet zo klein ben als vroeger.
Maar ik kan nog steeds in de regen spelen met mijn kapotte speelgoedvliegtuigen
Ik weet nog dat het water altijd aanviel.
Mijn vele zandkastelen langs de kust
Elke keer als ik ze zie verzwelgen door de zee
Ik pakte mijn bril en we gingen naar de oorlog.
Met mijn schep en mijn emmer leefde ik het eeuwige verhaal
Van hoe ik de oceaan liet dansen en brullen
Terwijl ik met mijn vijand vocht, dacht ik dat het tijd was om te gaan.
Maar we hoefden pas om vier uur weg.
Nu ik ouder ben, heb ik niet meer zoveel plezier.
Ik ben geen soldaat en mijn avondklok is al lang voorbij.
Ik kan buiten blijven in het donker en op zee drijven
Ik mag dan langer zijn, maar dat verandert niets.
Ik weet dat ik niet zo klein ben als vroeger.
Maar ik kan nog steeds in de regen spelen met mijn kapotte speelgoedvliegtuigen