Andrés Calamaro — Milonga del trovador songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Milonga del trovador" van Andrés Calamaro.
Songteksten
Soy de una tierra hermosa
De América del Sur
En mezcla gaucha de indio con español
De piel y voz morochas
Vi en mi guitarra
Que al mundo van las coplas, y me fui yo
Con un rumor de nido
Volaban tras de mí
Aquellos pañuelitos en la estación
Pero soy peregrino
Y a mi nostalgia
Le canto así en la oreja del corazón:
Vamos a la distancia, sí
Que soy el trovador
Si la distancia llama
Yo jamás veré ponerse el sol
Vamos a la distancia, ya
Y si no llego, amor
Vos le darás mi alma
De argentino y de cantor
Mi casa es donde canto
Porque aprendí a escuchar
La voz de Dios que afina en cualquier lugar
Ecos que hay en las plazas
Y en las cocinas
Al borde de una cuna y atrás del mar
Si en esta andanza un día
Me espera la vejez
Ya mi niñez le hará la segunda voz;
Y al fin con dos gargantas
A mi agonía
Le cantaré en la oreja del corazón:
Vamos a la distancia, sí
Que soy el trovador
Si la distancia llama
Yo jamás veré ponerse el sol
Vamos a la distancia, ya
Y si no llego, amor
Vos le darás mi alma
De argentino y de cantor
(Gracias a Beto por esta letra)
Songtekstvertaling
Ik kom uit een prachtig land.
Van Zuid-Amerika
In Gaucho mix van Indiaas en Spaans
Met donkere huid en stem
Ik zag het op mijn gitaar.
Dat in de wereld gaan de couplets, en ik ging
Met een nest gerucht
Ze vlogen achter me aan.
Die kleine zakdoeken op het bureau.
Maar ik ben een pelgrim.
En mijn nostalgie
Ik zing het zo in het oor van mijn hart:
Laten we naar de verte gaan.
Dat ik De Troubadour ben
Als de afstand roept
Ik zal de zon nooit zien ondergaan.
Laten we naar de afstand gaan, nu.
En als ik dat niet doe, schat
Je zult hem mijn ziel geven.
Argentinië en cantor
Mijn huis is waar ik zing
Omdat ik geleerd heb om te luisteren.
De stem van God die overal tunes
Echo ' s in de vierkanten
En in de keukens
Aan de rand van een wieg en achter de zee
Als in deze wandeling op een dag
De ouderdom wacht op me.
En mijn jeugd zal hem de tweede stem maken;
En uiteindelijk met twee kelen
Tot mijn pijn
Ik zal zingen in het oor van mijn hart:
Laten we naar de verte gaan.
Dat ik De Troubadour ben
Als de afstand roept
Ik zal de zon nooit zien ondergaan.
Laten we naar de afstand gaan, nu.
En als ik dat niet doe, schat
Je zult hem mijn ziel geven.
Argentinië en cantor
(Dank aan Beto voor deze brief)