Andre Pasdoc — Chanson tendre songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Chanson tendre" van Andre Pasdoc.
Songteksten
En souvenir de nos vingt ans
Par ce beau matin deprintemps
J’ai voulu revoir tout là-bas
L’auberge au milieu des lilas
On entendait dans les branches
Les oiseaux chanter dimanche
Et ta chaste robe blanche
Paraissait guider mes pas
Tout avait l’air à sa place
Même ton nom dans la glace
Juste à la place où s’efface
Quoi qu’on fasse
Toute trace.
Et je croyais presqu’entendre
Ta voix tendre murmurer
«Viens plus près»
J'étais ému comme autrefois
Dans cette auberge au fond des bois
J’avais des larmes pleins
Et je trouvais ça merveilleux
Durant toute la journée
Dans la chambre abandonnée
Depuis tant et tant d’années
Je nous suis revus tous deux
Mais rien n'était à sa place;
Je suis resté, tête basse
À me faire dans la glace
Face à face
La grimace…
Enfin j’ai poussé la porte
Que m’importe
N. I. NI
C’est fini
Pourtant quand descendit le soir
Je suis venu tout seul m’asseoir
Sur le banc de bois vermoulu
Où tu ne revins jamais plus
Tu me paraissais plus belle
Plus charmante, plus cruelle
Qu’aucune de toutes celles
Pour qui mon c ur a battu
Tout avait l’air à sa place
Même ton nom sur la glace
Quoi qu’on fasse
Toute trace.
Puis avec un pauvre rire
J’ai cru lire:
«Après tout
On' s’en fout.»
Songtekstvertaling
Ter nagedachtenis aan onze twintig jaar
Bij deze prachtige vroege ochtend.
Ik wilde alles daar weer zien.
Het hostel in het midden van seringen
We hoorden in de takken
Vogels zingen zondag
En je kuise witte jurk.
Leek mijn stappen te leiden
Alles leek op zijn plaats.
Zelfs je naam in het ijs
Gewoon op de plek waar vervaagt
Wat we ook doen
Alle sporen.
En ik dacht dat ik bijna kon horen
Je zachte stem die mompelt
"Dichter»
Ik was ontroerd zoals vroeger.
In deze herberg op de bodem van het bos
Ik had volle tranen.
En ik vond het geweldig.
Gedurende de dag
In de verlaten kamer
Al zoveel jaren.
Ik zag ons allebei weer.
Maar er was niets in zijn plaats.;
Ik bleef, hoofd naar beneden
Om me in het ijs te maken
Van aangezicht tot aangezicht
Grimas…
Uiteindelijk duwde ik de deur
Wat kan mij dat schelen?
N. I. NI
Het is voorbij.
Maar toen hij ' s avonds naar beneden kwam
Ik kwam alleen om te gaan zitten.
Op de bank van alsem
Waar je nooit meer terugkomt
Je zag er mooier uit.
Charmanter, wreder.
Dat geen van deze
Voor wie mijn hart klopte
Alles leek op zijn plaats.
Zelfs je naam op het ijs.
Wat we ook doen
Alle sporen.
Dan met een slechte lach
Ik dacht dat ik las.:
"Tenslotte
Het kan ons niet schelen.»