André Claveau — Avec ce soleil songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Avec ce soleil" van André Claveau.
Songteksten
Avec ce soleil, on avait envie
De ne pas parler,
De boire de la vie
A petites goulées.
Sous le ciel superbe
Le long du talus, mâchant un brin d’herbe
Et jupe collée, elle regardait
D’un air triomphant
Ce jeune homme imberbe
Ou encore presqu’enfant
Qui la désirait.
Il aurait fallu presque rien, peut-être,
Un geste de lui,
Un sourire d’elle qui lui dise «viens».
Il aurait fallu presque rien, peut-être,
Qu’un oiseau s’enfuie
Avec un bruit d’ailes pour que tout soit bien…
Pour que par-dessus le toit de l’usine,
Le long des murs gris,
Pour que par-dessus la route voisine
Et ses pavés gris,
Pour que par-dessus toutes les collines,
Pour que par-dessus toutes les forêts,
Pour que monte au ciel, sans cloches et sans noces,
Un amour de gosses
Qui purifierait…
Mais c'était déjà deux enfants durcis
Qui ne croyaient plus d’avoir à se dire
Que les mots des grands…
Que la vie déjà, broyait sans merci,
Qui ne savaient plus ni rêver, ni rire
Cœur indifférent…
Et ce jour encore
Le long du talus
Le coquelicots avec les bleuets
En vain attendirent
Une main cruelle
Qui les cueillerait…
Songtekstvertaling
Met deze zon, wilden we
Niet praten.,
Het drinken van het leven
Een beetje goulas.
Onder de prachtige hemel
Langs de helling, kauwend op een grasspriet
En gelijmde rok, ze keek
Van een triomfantelijke lucht
Deze man met de baard
Of bijna kind
Die het wilde.
Het zou bijna niets hebben gekost, misschien,
Een gebaar van zijn,
Een glimlach van haar die zegt: "Kom."
Het zou bijna niets hebben gekost, misschien,
Laat een vogel wegrennen
Met een geluid van vleugels zodat alles in orde is…
Dus dat over het dak van de fabriek,
Langs de grijze muren,
Dus dat over de volgende weg
En zijn grijze kasseien,
Zodat over alle heuvels,
Zodat over alle bossen,
Zodat hij kan opstaan naar de hemel, zonder klokken en geen bruiloft.,
Een liefde voor kinderen
Die reinigt.…
Maar het waren al twee geharde kinderen.
Die niet langer dacht dat ze het elkaar moesten vertellen.
Dat de woorden van de grote…
Dat leven al, genadeloos gemalen,
Die niet langer kon dromen of lachen
Onverschillig hart…
En deze dag weer
Langs de helling
Papavers met bosbessen
Tevergeefs gewacht
Een wrede hand
Wie zou ze kiezen?…