André Baugé — Le credo du paysan songtekst en vertaling

De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Le credo du paysan" van André Baugé.

Songteksten

L’immensité, les cieux, les monts, la plaine
L’astre du jour qui répand sa chaleur
Les sapins verts dont la montagne est pleine
Sont ton ouvrage, ô divin Créateur
Humble mortel, devant l’oeuvre sublime
À l’horizon, quand le soleil descend
Ma faible voix s'élève de l’abîme
Monte vers Toi, vers Toi, Dieu Tout-Puissant.
Je crois en Toi, Maître de la nature
Semant partout la vie et la fécondité
Dieu tout-puissant qui fis la créature
Je crois en ta grandeur, je crois en ta bonté. (bis)
Dans les sillons creusés par la charrue
Quand vient le temps, je jette à large main
Le pur froment qui pousse en herbe drue
L'épi bientôt va sortir de ce grain
Et si parfois la grêle ou la tempête
Sur ma moisson s’abat comme un fléau
Contre le ciel, loin de baisser la tête
Le front tourné, j’implore le Très-Haut.
— 3 — (Non chanté ici)
Mon dur labeur fait sortir de la terre
De quoi nourrir ma femme et mes enfants
Mieux qu’un palais, j’adore ma chaumière
À ses splendeurs je préfère mes champs
Et le dimanche, au repas de famille,
Lorsque le soir vient tous nous réunir
Entre mes fils, et ma femme et ma fille
Le coeur content, j’espère en l’avenir.
— 4 — (Non chanté ici)
Si les horreurs d’une terrible guerre
Venaient encor fondre sur le pays,
Sans hésiter, là-bas, vers la frontière
Je partirais de suite avec mes fils
S’il le fallait, je donnerais ma vie
Pour protéger, pour venger le drapeau
Et fièrement tombant pour la patrie
Je redirais, aux portes du tombeau:
Dernier refrain (Non chanté ici)
Je crois en Toi, Maître de la nature
Toi, dont le nom divin remplit l’immensité
Dieu tout-puissant qui fis la créature
Je crois, je crois en toi, comme à la Liberté. (bis)
Paroles: F et S. Borel — Musique: G. Goublier
Interprète: André Baugé (1929)

Songtekstvertaling

De uitgestrektheid, de hemelen, de bergen, de vlakte
De ster van de dag die zijn warmte verspreidt
De groene Fir ' s waarvan de berg vol is
Bent uw werk, O goddelijke Schepper
Nederige sterveling, voor het verheven werk
Aan de horizon, als de zon ondergaat.
Mijn zwakke stem komt uit de afgrond
Ga naar je toe, Almachtige God.
Ik geloof in u, meester van de natuur.
Het zaaien van leven en vruchtbaarheid overal
Almachtige God die het schepsel maakte
Ik geloof in uw grootheid, ik geloof in uw goedheid. (bis)
In de groeven gegraven door de ploeg
Als de tijd komt, gooi ik de wijde hand
De pure tarwe die groeit in druegras
De cob zal spoedig uit dit graan komen.
En als soms hagel of storm
Op mijn oogst valt als een plaag
Tegen de lucht, ver van zijn hoofd te laten zakken
Het voorhoofd draaide, ik smeek het meest hoog.
- 3 - (niet gezongen hier)
Mijn harde werk haalt me uit de grond.
Wat te eten geven aan mijn vrouw en kinderen
Beter dan een paleis, ik hou van mijn huisje
Bij zijn pracht verkies ik mijn velden
En op zondag, bij de familie maaltijd,
Als de avond komt om ons allemaal samen te brengen
Tussen mijn zonen en mijn vrouw en mijn dochter
Gelukkig hart, hoop ik in de toekomst.
- 4 - (niet gezongen hier)
Als de verschrikkingen van een verschrikkelijke oorlog
Kwam het land door,
Zonder aarzeling, daar, naar de grens
Ik zou meteen vertrekken met mijn zonen.
Als het moest, zou ik mijn leven geven.
Om te beschermen, om de vlag te wreken
En trots verliefd op het moederland
Ik zou terugkeren, naar de poorten van het graf.:
Laatste refrein (niet gezongen hier)
Ik geloof in u, meester van de natuur.
Jij, wiens Goddelijke Naam de uitgestrektheid vult
Almachtige God die het schepsel maakte
Ik geloof in je, ik geloof in vrijheid. (bis)
Tekst: F et S. Borel-Muziek: G. Goublier
Performer: André Baugé (1929))