Anders Ekborg — Koppången songtekst en vertaling

De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Koppången" van Anders Ekborg.

Songteksten

Här är stillhet och tystnad
Nu när marken färgats vit
Från den trygga, gamla kyrkan
Klingar sången ända hit
Jag har stannat vid vägen
För att vila mig ett tag
Och blev fångad i det gränsland
Som förenar natt och dag
Och ett sken ifrån ljusen
Bakom fönstrets välvda ram
Har förenat de själar
Som finns med oss här i tiden
Och jag vet att de som har lämnat oss
Har förstått att vi är
Liksom fladdrande lågor
Så länge vi är här
Och där bland gnistrande stjärnor
Som förbleknar en och en
Kommer livet väldigt nära
Som en skymt av sanningen
Vi är fångar i tiden
Som ett avtryck av en hand
På ett frostigt, gammalt fönster
Som fått nåd av tidens tand
En sekund är jag evig
Och sen vet jag inget mer
Bara ett, att jag lever lika fullt som någon annan
Jag är här och mitt på en frusen väg
Finns det värme ändå
Fastän snön börjar falla
Och himmelen blir grå
Och ett sken ifrån ljusen
Bakom fönstrets välvda ram
Har förenat de själar
Som finns med oss här i tiden
Och jag vet att de som har lämnat oss
Har förstått att vi är
Liksom fladdrande lågor
Så länge vi är här

Songtekstvertaling

Hier is stilte en stilte.
Nu de grond wit is
Uit de kluis, Oude Kerk
Klinkt het lied helemaal hierheen?
Ik ben langs de weg gestopt.
Om te rusten voor een tijdje
En werd gevangen in dat grensgebied
Dat dag en nacht samenbrengt
En een licht van de kaarsen
Achter het gebogen raam
Hebben zij zielen Verenigd?
Die hier op tijd zijn.
En ik ken degenen die ons hebben verlaten.
Hebben begrepen dat we
Als vlammende vlammen
Zolang we hier zijn
Bij de sterren.
Dat vervaagt één voor één.
Komt het leven dichtbij?
Als een glimp van de waarheid
We zijn gevangenen van de tijd.
Als een afdruk van een hand
Op een ijzig oud raam
Die de genade van de tand des tijds ontvangen heeft.
Het ene moment ben ik eeuwig.
En dan Weet ik verder niets.
Eentje maar, dat ik net zo vol leef als ieder ander.
Ik ben hier in het midden van een bevroren weg
Is er toch warmte?
Hoewel de sneeuw begint te vallen
En de hemel grijs wordt
En een licht van de kaarsen
Achter het gebogen raam
Hebben zij zielen Verenigd?
Die hier op tijd zijn.
En ik ken degenen die ons hebben verlaten.
Hebben begrepen dat we
Als vlammende vlammen
Zolang we hier zijn