...And You Will Know Us By The Trail Of Dead — Ascending songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Ascending" van ...And You Will Know Us By The Trail Of Dead.
Songteksten
From a crashing light
I was forced awake
Clutching bloodshot eyes
Wide & afraid
Stark impressions of a vague translucent day
Distorts the room in a lazy way
A stubborn case of the young man’s blues
Has gotten me scouring the streets for you
Where shattered souls and cheated hearts
Descent into a Bedlam of scars
Parading past ancestral skulls
through calloused and bruised urban sprawls
Hot sweat pours down a sunlit road
where life and death meet and explode
What can’t be ignored and
can’t be explained
I captured in a song’s refrain
Each fear I forced on to a page
I read the word and choked with rage
After the war we left the dead on the shore
But their screams and cries still haunt us wherever we go Our little boat caught in the ebb and the flow
on the seas of wine where time has but forgotten us Donde está el oro, donde están los heroes?
Donde estaba el dia del sol para ellos?
Where is the gold? Where are all our heroes?
Where is that day of sun that we have waited on?
Thrown by the wreck into the Eye of the Storm
We cling to life though the gods have all abandoned us Are forced to be in the wrong place
Being forced to fit
being forced to taste
misguided moments I was caught
by the sound of a bell
on a police car
The scars, fresh upon my hands
The child emerges a new born man
Vandals, Martyrs, ragged purist stands
Eyes wide like saucers rake the land
Songtekstvertaling
Van een crashend licht
Ik werd wakker gemaakt.
Koppeling van bloeddoorlopen ogen
Breed en bang
Grimmige indrukken van een vage doorzichtige dag
Vervormt de kamer op een luie manier
Een koppige zaak van de jonge man ' s blues
Heeft me de straat laten doorzoeken voor jou
Waar verbrijzelde zielen en bedrogen harten
Afdalen naar een Bedlam van littekens
Voorbij voorouderlijke schedels paraderen
door eelt en gekneusde stedelijke sproeiers
Heet zweet stroomt door een zonverlichte weg
waar leven en dood elkaar ontmoeten en exploderen
Wat niet genegeerd kan worden en
kan niet worden verklaard
Ik gevangen in een liedje
Elke angst die ik tot een pagina dwong
Ik las het woord en stikte van woede.
Na de oorlog lieten we de doden achter op het strand.
Maar hun geschreeuw en gehuil achtervolgt ons nog steeds waar we ook heen gaan onze kleine boot gevangen in de eb en de stroom
op de zeeën van wijn waar de tijd ons vergeten is Donde está el oro, donde están los heroes?
Donde estaba el dia del sol para ellos?
Waar is het goud? Waar zijn al onze helden?
Waar is die zondag waarop we hebben gewacht?
Door het wrak in het oog van de Storm geworpen
We klampen ons vast aan het leven al hebben de goden ons verlaten we zijn gedwongen op de verkeerde plaats te zijn
Gedwongen worden om te passen
gedwongen worden om te proeven
misplaatste momenten dat ik gepakt werd.
bij het geluid van een bel
op een politieauto
De littekens, vers op mijn handen
Het kind verschijnt als een pasgeboren man.
Vandalen, Martelaren, raged purist stands
Ogen wijd als schotels harken het land