Ancient — Sleeping Princess Of The Arges songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Sleeping Princess Of The Arges" van Ancient.
Songteksten
Tonight the moon is full in the land beyond the forest. The howling of Wallachian wolves, a serenade to the dreariest soul.
I’m alone, within the confines of my barren home bereaved, left behind,
grieving for the one, my ashen bride.
A host of ravens hover from majestic winter mountains. Into my ears they
whisper, a sullen song of melancholy.
Five hundred years have passed since the flowers blossomed. Green meadows
now benighted and shadows embrace the frozen sun
I’m alone
«I remember the glorious storms, the wrath of the heavens upon the shores.
The erotic winds and their symphonies, resounding above the elegant trees.
I remember the nights spent in thine arms, while making dark love with
bestial charm. A setting provided with incessant rain, sipping the blood
from each others veins.»
As mist, I travel the dismal skies, feeding, my ravenous appetite.
Dreaming, of candles and gleaming stars. Bleeding, from my lovelorn scars.
Once I was a blissful delighted man, residing over a splendid land. Now a beast of nocturnal guise, bent to cease my immortal life.
«I am longing to touch thee, my love, to bake in the warmth of the skies
above. Marveled by landscapes so picturesque with the nestled brow on my nurturing breast. I yearn to taste the sweet tongue of thy kiss, to dance
in the halls of the fiery abyss. Vanquish thy curse and come set me free,
awake me, my darling, from my tortured sleep.»
As mist, I travel the dismal skies, feeding, my ravenous appetite.
Dreaming, of candles and gleaming stars. Bleeding, from my lovelorn scars.
Once I was a blissful delighted man, residing over a splendid land. Now a beast of nocturnal guise, bent to cease my immortal life.
«Through ethereal dreams I convoke to thee like a gentle breeze upon a reposing sea. Let my waves wash away thy grief, and convey thy shadowless
soul back to me.»
I’ve renounced the ways of christ. I’ve spat on his throne and scoffed at his lies. I’ll install a new kingdom to which there will be everlasting
indulgence for you and me.
Soon we shall stroll through the spellbinding mark. My time has come to relinquish this earth, with cascading tears of horizons unseen, I’ll be reunited with my pallid queen.
«Through ethereal dreamsђ¶
Together we’ll drink to our undying love. Absinthe shall lift us on the
wings of a dove, and transport us to places beyond our dreams, where
graceful nymphs dominate the scene.
And so I forsake my ancient abode. My calamitous fable of woe unfolds with
valor, I face the sweltering sun. In thy pale reflection of death, we are
aloneђ¶
(Solo: Jesus Christ!)
Songtekstvertaling
Vanavond is het volle maan in het land achter het bos. Het gehuil van Wallachiaanse wolven, een serenade aan de somberste ziel.
Ik ben alleen, binnen de grenzen van mijn onvruchtbare thuis, achtergelaten,
rouwen om de ene, mijn ashen bruid.
Een hoop ravens zweven uit majestueuze winterbergen. In mijn oren zij
whisper, een somber lied van melancholie.
Vijfhonderd jaar zijn verstreken sinds de bloemen bloeiden. Groene weiden
nu benijdend en schaduwen omhelzen de bevroren zon
Ik ben alleen.
"Ik herinner me de glorieuze stormen, de toorn van de hemelen op de oevers.
De erotische winden en hun symfonieën, die boven de elegante bomen uitstijgen.
Ik herinner me de nachten doorgebracht in uw armen, terwijl het maken van donkere liefde met
beestachtige charme. Een instelling voorzien van onophoudelijke regen, nippend van het bloed
van elkaars aderen.»
Als mist, reis ik door de sombere lucht, voeden, mijn hongerige eetlust.
Dromen, van kaarsen en gloeiende sterren. Bloedend, door mijn verliefde littekens.
Ooit was ik een gelukkig, verrukt man, wonend over een prachtig land. Nu een beest van nachtelijke gedaante, vastbesloten om mijn onsterfelijke leven te beëindigen.
"Ik verlang ernaar je aan te raken, mijn liefste, om te bakken in de warmte van de lucht
boven. Verbijsterd door landschappen zo pittoresk met de nestelen wenkbrauwen op mijn borst. Ik verlang ernaar om de zoete tong van uw kus te proeven, om te dansen
in de hallen van de vurige afgrond. Vernietig uw vloek en laat me vrij.,
ontwaak me, mijn liefste, uit mijn gekwelde slaap.»
Als mist, reis ik door de sombere lucht, voeden, mijn hongerige eetlust.
Dromen, van kaarsen en gloeiende sterren. Bloedend, door mijn verliefde littekens.
Ooit was ik een gelukkig, verrukt man, wonend over een prachtig land. Nu een beest van nachtelijke gedaante, vastbesloten om mijn onsterfelijke leven te beëindigen.
"Door etherische dromen kom ik tot u als een zachte bries op een rustgevende zee. Laat mijn golven uw verdriet wegspoelen en uw schaduwloze
ziel terug naar mij.»
Ik heb afstand gedaan van de wegen van Christus. Ik heb op zijn troon gespuugd en zijn leugens bespot. Ik zal een nieuw Koninkrijk installeren waar eeuwig zal zijn.
verwennerij voor jou en mij.
Binnenkort zullen we wandelen door de spellbindende mark. Mijn tijd is gekomen om deze aarde af te staan, met stortende tranen van horizons ongezien, zal ik herenigd worden met mijn pallid queen.
"Door etherische dromen.¶
Samen drinken we op onze eeuwige liefde. Absint zal ons op de
vleugels van een duif, en breng ons naar plaatsen voorbij onze dromen, waar
gracieuze nimfen domineren de scène.
En dus verliet ik mijn oude verblijfplaats. Mijn onheil ontvouwt zich met
moed, Ik zie de zon onder ogen. In uw bleke weerspiegeling van de dood, zijn wij
Alone.¶
Jezus Christus!)