Aníbal Troilo Y Su Orquesta Típica — Fueye songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Fueye" van Aníbal Troilo Y Su Orquesta Típica.
Songteksten
Cuando llegó, te oí reír
Cuando se fue, lloró tu sol
En tu teclado está, como escondida
Hermano bandoneón, toda mi vida
Con tu viruta de emoción está encendida
La llama oscura de tu ausencia y de mi amor
Cuando llegó, te oí reír
Cuando se fue, lloró tu sol
Fueye, no andés goteando tristezas
Fueye, que tu rezongo me apena
Vamos, no hay que perder la cabeza
Vamos, que ya sabemos muy bien
Que no hay que hacer
Que ya se fue de nuestro la’o
Y que a los dos no has tira’o
En el rincón de los recuerdos muertos
Fueye, no andés goteando amargura
Vamos, hay que saber olvidar
Cuando llegó, cristal de amor
Cuando se fue, voz de rencor
Guardé su ingratitud dentro 'e tu caja
Y con tu manta azul le hice mortaja
Esa es la historia del castillo de baraja
Que levantamos a tu arrullo bandoneón
Cuando llegó, cristal de amor
Cuando se fue, voz de rencor
Fueye, no andés goteando tristezas
Fueye, que tu rezongo me apena
Vamos, no hay que perder la cabeza
Vamos, si ya sabemos muy bien
Que no hay que hacer
Que ya se fue de nuestro la’o
Y que a los dos nos ha tira’o
Al rincón de los recuerdos muertos
Fueye, no andes goteando amargura
Vamos, hay que saber olvidar
Songtekstvertaling
Toen hij aankwam, hoorde ik je lachen.
Toen hij wegging, huilde je Zon.
Op je toetsenbord is het verborgen.
Broeder bandoneon, mijn hele leven
Met je emotie chip staat het aan.
De donkere vlam van jouw afwezigheid en mijn liefde
Toen hij aankwam, hoorde ik je lachen.
Toen hij wegging, huilde je Zon.
Fueye, ga niet druipen van verdriet.
Fueye, het spijt me voor je reden.
Kom op, laten we ons hoofd niet verliezen.
Kom op, we weten het al heel goed.
Wat niet te doen
Dat heeft onze LA ' o al verlaten.
En dat jullie beiden geen Tira ' o hebben.
In de hoek van de dode herinneringen
Fueye, ga niet druipen bitterheid
Kom op, je moet weten hoe je het moet vergeten.
Toen hij aankwam, liefdes glas
Toen hij vertrok, stem van wrok
Ik hield zijn ondankbaarheid in je doos.
En met je blauwe deken heb ik hem een lijkwade gemaakt.
Dat is het verhaal van het kasteel van deck.
Dat we je slaapliedje bandoneon hebben opgevoed.
Toen hij aankwam, liefdes glas
Toen hij vertrok, stem van wrok
Fueye, ga niet druipen van verdriet.
Fueye, het spijt me voor je reden.
Kom op, laten we ons hoofd niet verliezen.
Kom op, als we het al heel goed weten
Wat niet te doen
Dat heeft onze LA ' o al verlaten.
En dat we beiden zijn gegooid
Naar de hoek van dode herinneringen
Fueye, ga niet druipen bitterheid
Kom op, je moet weten hoe je het moet vergeten.