Anathema — Judgement songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Judgement" van Anathema.
Songteksten
Asleep is the rose, in tired innocence… dreaming time away.
Secure in the comfort of slumbers faint embrace.
Blissfully ignorant, unaware of the imminence…
Recurring memories emerge from the deep… of old secrets unforgotten sleep.
They sink beneath the surface just long enough for you to breathe.
Then return to choke you when you wake up alone.
Shredded inside… there’s one place left to turn.
A long-term problem, a temporary remedy,
but fuck it all anyway you can pretend to be happy.
So many years of pathetic lies,
empty promises and unfulfilled dreams are scattered like dust into the winds.
Looking for the sun that eclipsed behind black feathered wings.
Tomorrow never comes, there was only ever one day… but now it’s too late.
The inequity of fate
The pains of love and hate
The heart-sick memories
That brought you to your knees
And the times when we were young
When life seemed so long
Now you are left alone
Where did it all go wrong
Day after day
You burned it all away
(and it’s too late)
All the hate that feeds your needs
All the sickness you conceive
All the horror you create
Will bring you to your knees
Songtekstvertaling
Slapen is de roos, in vermoeide onschuld ... dromen van tijd weg.
Veilig in het comfort van slappe omhelzing.
Zalig onwetend, onwetend van de komende…
Terugkerende herinneringen komen uit de diepe... van oude geheimen onvervalste slaap.
Ze zinken net lang genoeg onder het oppervlak om te ademen.
Wurg je dan weer als je alleen wakker wordt.
Er is nog één plek over om te draaien.
Een langdurig probleem, een tijdelijke oplossing,
maar hoe dan ook, je kunt doen alsof je gelukkig bent.
Zoveel jaren van zielige leugens,
lege beloften en onvervulde dromen worden verspreid als stof in de wind.
Op zoek naar de zon die overschaduwde achter zwarte gevederde vleugels.
Morgen komt nooit, er was maar één dag... maar nu is het te laat.
De ongelijkheid van het lot
De pijn van liefde en haat
De hart-zieke herinneringen
Dat bracht je op je knieën
En de tijd toen we jong waren
Toen het leven zo lang leek
Nu ben je met rust gelaten.
Waar ging het mis?
Dag na dag
Je hebt alles weggebrand.
en het is te laat .)
Al de haat die je voedt
Alle ziekte die je krijgt
Alle horror die je creëert
Zal je op je knieën brengen