Anata — Under Azure Skies songtekst en vertaling

De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Under Azure Skies" van Anata.

Songteksten

Blood boils under azure skies
A man astray, obsessed in his search
Exploring vast lands
Deserts of sand and stone
Now heading for the open sea
Where his dreams are at And his mind is set free
The scornful sun burns, tears his skin
The salt breeze tears his open eyes
And the whirling sand will dry his throat
But the journey must go on He found his call, he is now a slave
On the mission to find his soul
And eternity seems ever so deep
And with every wish
The distance seems to grow
And then at least
Somewhere by the horizon line
The ocean lies mighty, calm and wide
And just when all his strength was gone
And all his hope was lost
His will was strong
And all that remained but his torn limbs
Covered by dust
Reaching for the distant shore
He raises to his feet but falls
When his feet are sore
A painful effort like a grain of sand
Malicious god gives him hand
A hand that beats him to the ground
And the cry for help echoes
Without a sound
Out of reach are all the visions
About his mind set free
The sun laughs as he kneels
Before his destiny
When ages of burning energy
Flows through a peerless body
And you experience strength
Far beyond what you would never know
Is when you realize that what counts
In the end is the journey itself
So with a smile let your struggle in pain
Be crowned by death
An eternity in the moment
Is when silence screams with emptiness
And when I felt relief
Was when the tide washed away
The blood of my broken limbs

Songtekstvertaling

Bloed kookt onder azuurblauwe lucht
Een man op een dwaalspoor, geobsedeerd in zijn zoektocht
Het verkennen van uitgestrekte gebieden
Woestijnen van zand en steen
Nu op weg naar de open zee
Waar zijn dromen zijn en zijn geest is bevrijd
De verachtelijke zon brandt, scheurt zijn huid
De zoute wind scheurt zijn open ogen
En het wervelende zand zal zijn keel drogen.
Maar de reis moet doorgaan hij vond zijn oproep, hij is nu een slaaf
Op de missie om zijn ziel te vinden
En de eeuwigheid lijkt zo diep
En met elke wens
De afstand lijkt te groeien
En dan tenminste
Ergens bij de horizonlijn
De oceaan ligt machtig, kalm en breed
En net toen al zijn kracht weg was
En al zijn hoop was verloren
Zijn wil was sterk.
En alles wat overbleef behalve zijn gescheurde ledematen.
Met stof bedekt
Reikend naar de verre kust
Hij stijgt op, maar valt.
Als zijn voeten pijn doen
Een pijnlijke inspanning als een zandkorrel
God geeft hem de hand.
Een hand die hem op de grond slaat
En de roep om hulp echo ' s
Zonder geluid
Buiten bereik zijn alle visioenen
Over zijn geest bevrijd
De zon lacht als hij knielt
Voor zijn lot
Wanneer eeuwen van brandende energie
Stroomt door een peerless lichaam
En je ervaart kracht
Veel verder dan wat je nooit zou weten.
Is wanneer je je realiseert dat wat telt
Uiteindelijk is de reis zelf
Dus met een glimlach laat je worstelen met pijn
Word gekroond door de dood
Een eeuwigheid in het moment
Is als stilte schreeuwt van leegte
En toen voelde ik opluchting.
Was toen het getij wegspoelde
Het bloed van mijn gebroken ledematen