Anacrusis — What You Became songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "What You Became" van Anacrusis.
Songteksten
You’ve grown into this faceless mask and empty shell
And, like a ghost of your indulgence, you wear them well.
Still haunting something, by your own hand, lost
And you shiver with the chilling sense
You’ve saved nothing for yourself…
The lies, the games,
Devoid of guilt or shame
Now you resent what you became
And the reality of only you to blame
You wander through each desperate hour and numbered day
And long to hold each wasted moment spent in vain
Still missing something you’ve slain so wrecklessly
And ignored it through shortsightedness
The thought that someday you might care
The lies, the games,
Devoid of guilt or shame
Now you resent what you became
And the reality of only you to blame
Now you resent what you became
And the reality of only you to blame
You’ve grown into this faceless mask and empty shell
And, like a ghost of indulgence, you wear them well
Still haunting something, by your own hand, lost
And you shiver with the chilling sense
You’ve saved nothing…
Nothing for yourself…
Now you resent what you became
And the reality of only you to blame
Songtekstvertaling
Je bent uitgegroeid tot dit gezichtsloze masker en lege schelp
En als een geest van je verwennerij, draag je ze goed.
Ik achtervolg nog steeds iets, door je eigen hand, verloren.
En je rilt met het koude gevoel
Je hebt niets voor jezelf bewaard.…
De leugens, de spelletjes,
Verstoken van schuld of schaamte
Nu haat je wat je geworden bent.
En de realiteit van alleen jou om de schuld te geven
Je dwaalt door elk wanhopig uur en genummerde dag
En lang om elk verspild moment tevergeefs vast te houden
Je mist nog steeds iets wat je zo verwoestend hebt gedood.
En hij vergat het door kortzichtigheid.
De gedachte dat het je op een dag zou kunnen schelen
De leugens, de spelletjes,
Verstoken van schuld of schaamte
Nu haat je wat je geworden bent.
En de realiteit van alleen jou om de schuld te geven
Nu haat je wat je geworden bent.
En de realiteit van alleen jou om de schuld te geven
Je bent uitgegroeid tot dit gezichtsloze masker en lege schelp
En, als een geest van toegeeflijkheid, draag je ze goed
Ik achtervolg nog steeds iets, door je eigen hand, verloren.
En je rilt met het koude gevoel
Je hebt niets gered.…
Niets voor jezelf.…
Nu haat je wat je geworden bent.
En de realiteit van alleen jou om de schuld te geven