Anachronaeon — Wither songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Wither" van Anachronaeon.
Songteksten
The barren trees point to the grey sky
Rotten leaves lay on the ground
The cold winds haunt, it’s raining
And it never seems to end
A woman in clothes so thin
Wanders the streets alone
Trail of tears in her beautiful face
As she stumbles in fear
A time of inner loneliness
Embraced by the darkness
A wish to sleep eternal
In beautiful bright dreams
Candles are burning bright through windows
Doors are closed and locked
Screaming winds consume all heat
Yes, this is the time when everything dies
Gaunted and pale she hallucinates
Dreaming of warm clothes and food
But she was known by none
And forgotten by all
Bewinged creatures gather in the sky
Together in search for the light
For these are truly the forgotten lands
Watch the beauty wither and die
A cold moonlit night turned to day
But the warmth in her heart couldn’t keep death away
Her mouth open wide as in a silent scream
Her body stiff and numb
Her blue lips never smiled again
On her chin she had crystals of tears
Yes, this is the time when life fades away
Watch the beauty wither and die
Songtekstvertaling
De dorre bomen wijzen naar de grijze hemel
Rotte bladeren liggen op de grond
De koude wind achtervolgt, het regent
En het lijkt nooit te eindigen
Een vrouw in kleren zo dun
Zwerft alleen door de straten
Spoor van tranen in haar mooie gezicht
Als ze struikelt in angst
Een tijd van innerlijke eenzaamheid
Omarmd door de duisternis
Een wens om eeuwig te slapen
In mooie heldere dromen
De kaarsen branden helder door de ramen.
De deuren zijn gesloten en op slot.
Gillende winden verbruiken alle warmte
Ja, Dit is de tijd dat alles sterft.
Gevat en bleek hallucineert ze.
Dromen van warme kleren en Eten
Maar niemand kende haar.
En vergeten door allen
Betoverde wezens verzamelen zich in de lucht
Samen op zoek naar het licht
Want dit zijn echt de Vergeten Landen
Kijk hoe de schoonheid verwelkt en sterft.
Een koude maanverlichte nacht veranderde in dag
Maar de warmte in haar hart kon de dood niet weghouden.
Haar mond wijd open als in een stille schreeuw
Haar lichaam stijf en gevoelloos
Haar blauwe lippen glimlachten nooit meer.
Op haar kin had ze kristallen van tranen.
Ja, Dit is de tijd dat het leven vervaagt
Kijk hoe de schoonheid verwelkt en sterft.