Ana Kefr — Avenue of the Queen songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Avenue of the Queen" van Ana Kefr.
Songteksten
In her porcelain eyes I see the movement of decline,
Her lily flesh flushes with the colors of desire.
Sick unto death with love, the muse pours into me,
And now I bury my darkness inside of her.
She is dead in the water,
I hold her hand and I watch her drown.
Her signs of life will diminish to nothing,
I watch her eyes as she’s sinking down.
[She is dead in the water,
Dead weight like a lead anchor.
Chained to nothing but the
Memories that are holding her down.]
The silent, perpetual night spills
Out like a fecal fountain of youth.
And we kiss where the water comes to greet her,
And takes her thereafter.
Tangled like bodies impassioned,
The reeds are a halo about her head.
Her mouth is an open grave —
Follow the rushlights to where I must bury my dead.
In the gray of her eyes I see our brutal fall from grace,
Her lips, as blood, receive the sacrament of suffocation.
Sick unto death with love, the muse floods into me,
And now I bury my darkness with her.
The silent, perpetual night spills
Out like a fecal fountain of youth.
And we kiss where the water comes to greet her,
And takes her thereafter.
And now the silent, perpetual night spills out like a fecal fountain of youth.
Songtekstvertaling
In haar porseleinen ogen zie ik de beweging van verval,
Haar lelievlees spoelt door met de kleuren van verlangen.
Ziek tot de dood met liefde, giet de muze in me,
En nu begraaf ik mijn duisternis in haar.
Ze is dood in het water.,
Ik hou haar hand vast en ik zie haar verdrinken.
Haar tekenen van leven zullen tot niets afnemen.,
Ik kijk naar haar ogen als ze zinkt.
[Ze is dood in het water,
Dood gewicht als een loden anker.
Vastgeketend aan niets anders dan de
Herinneringen die haar tegenhouden.]
De Stille, eeuwigdurende nacht die voorbijgaat.
Uit als een uitwerpselen fontein van de jeugd.
En we kussen waar het water komt om haar te begroeten,
En neemt haar daarna mee.
Verstrengeld als gepassioneerde lichamen,
Het riet is een halo over haar hoofd.
Haar mond is een open graf. —
Volg de rushlights naar waar ik mijn doden moet begraven.
In het grijs van haar ogen zie ik onze Brutale val uit de gratie vallen,
Haar lippen, als bloed, ontvangen het sacrament van verstikking.
Ziek tot de dood met liefde, stroomt de muze in me,
En nu begraaf ik mijn duisternis met haar.
De Stille, eeuwigdurende nacht die voorbijgaat.
Uit als een uitwerpselen fontein van de jeugd.
En we kussen waar het water komt om haar te begroeten,
En neemt haar daarna mee.
En nu loopt de Stille, eeuwige nacht uit als een uitwerpselen fontein van de jeugd.