Ana Gabriel — Destino songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Destino" van Ana Gabriel.
Songteksten
Miscellaneous
Destino
Pensar que el tiempo paso y ella nunca volvió,
dejo que el cielo se hiciera gris
por dentro el se murió como se muere una flor
y con la espera llego la edad y así murió
Con ilusiones marco su destino, pero no quiso escapar
nunca se supo por quien lloraba el nunca quiso hablar
hoy se preguntan con gran tristeza quien le arranco el corazón
quien se ha llevado con su partida todo el valor de amar, de amar.
Desde que solo quedo se le olvido sonreír
y ahí en silencio espero, espero y así murió
Con ilusiones marco su destino, pero no quiso escapar
nunca se supo por quien lloraba el nunca quiso hablar
hoy se preguntan con gran tristeza quien le arranco el corazón
quien se ha llevado con su partida todo el valor de amar.
Con ilusiones marco su destino, pero no quiso escapar
nunca se supo por quien lloraba el nunca quiso hablar
hoy se preguntan con gran tristeza quien le arranco el corazón
quien se ha llevado con su partida todo el valor de amar,
de amar
Songtekstvertaling
Uiteenlopende
Bestemming
Te bedenken dat de tijd voorbij ging en ze nooit meer terug kwam.,
Ik liet de hemel grijs worden
van binnen stierf hij als een bloem.
en met het wachten kwam de leeftijd en zo stierf
Maar hij wilde niet ontsnappen.
het was nooit bekend om wie hij huilde. hij wilde nooit praten.
vandaag vragen ze zich met grote droefheid af wie zijn hart eruit rukte.
die met zijn vertrek alle moed heeft weggenomen om lief te hebben, lief te hebben.
Omdat ik alleen bleef, vergat ik te lachen.
en daar wacht ik stilletjes, ik wacht en zo stierf
Maar hij wilde niet ontsnappen.
het was nooit bekend om wie hij huilde. hij wilde nooit praten.
vandaag vragen ze zich met grote droefheid af wie zijn hart eruit rukte.
die met zijn vertrek alle moed heeft weggenomen om lief te hebben.
Maar hij wilde niet ontsnappen.
het was nooit bekend om wie hij huilde. hij wilde nooit praten.
vandaag vragen ze zich met grote droefheid af wie zijn hart eruit rukte.
die met zijn vertrek alle moed heeft weggenomen om lief te hebben,
van liefde