Ana Belen — Negra Historia ((Don't Fence Me In)) songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Negra Historia ((Don't Fence Me In))" van Ana Belen.
Songteksten
Negra historia la del corazón
La ruina en casa se instaló
Cuando el consuelo es que se puede estar peor
Dije apaga y vámonos!
El tiempo no vuelve atrás, no te puedo soportar
Déjame ir
Esta víbora fiel no te pudo hacer feliz
Déjame ir
No he podido alcanzar para ti ni una estrella
Nunca he conseguido darte esa sorpresa
Como aquella vez que me corté las venas
Déjame ir
Casi no hay luz en este oscuro callejón
Donde mi vida fue a parar
Cargo esta cruz, cuando caigo me levanto
No se puede pedir más
Claro que no soy tan feliz como lo son otras
Viendo a la gente como se acomoda
Rompo a llorar como una gilipoyas
Déjame ir…
Negra historia la del corazón
La ruina en casa se instaló
Cuando el consuelo es que se puede estar peor
Dije apaga y vámonos!
Nunca me dijo qué tal, al volver de trabajar
Para no hablar
No sacó ni una vez nuestro perro a pasear
Puedo jurar
Que aunque tuve ocasión no conté mis penas
Qué tipo de sangre corre por sus venas
Que soltó un eructo al verme las maletas
Déjame ir
Supe como era el infierno hasta el momento
En que le pude acuchillar
Son tantos años soportando imperturbable
Toda su brutalidad
Me fui a entregar, sin entrar me di media vuelta
Es primavera y esta luna llena
Me ha desatado sin querer la lengua
Déjame ir…
Songtekstvertaling
Zwarte geschiedenis van het hart
De ruïne thuis gesetteld
Als de troost is dat het erger kan zijn
Ik zei, zet het uit en laten we gaan!
De tijd gaat niet terug, Ik kan je niet uitstaan.
Laat me gaan.
Deze trouwe Adder kon je niet gelukkig maken.
Laat me gaan.
Ik kon geen ster voor je krijgen.
Ik heb je die verrassing nooit kunnen geven.
Zoals die keer dat ik mijn aderen doorsneed.
Laat me gaan.
Er is bijna geen licht in deze donkere steeg.
Waar mijn leven eindigde
Ik draag dit kruis, als ik val sta ik op
Meer kun je niet vragen.
Natuurlijk ben ik niet zo gelukkig als anderen.
Kijken hoe mensen zich settelen
Ik breek om te huilen als een klootzak
Laat me gaan.…
Zwarte geschiedenis van het hart
De ruïne thuis gesetteld
Als de troost is dat het erger kan zijn
Ik zei, zet het uit en laten we gaan!
Hij heeft me nooit verteld hoe ik terug kan komen van het werk.
Niet praten.
Hij nam onze hond nooit mee uit wandelen.
Ik zweer het.
Dat hoewel ik de kans had, ik mijn verdriet niet telde.
Wat voor bloed stroomt er door je aderen?
Dat hij een Boer liet gaan toen hij mijn tassen zag.
Laat me gaan.
Ik wist hoe de hel tot nu toe was.
Dat ik hem kon neersteken.
Ze zijn zo lang onverstoorbaar.
Al zijn wreedheid.
Ik ging leveren, zonder binnen te komen. Ik draaide me om.
Het is lente en volle maan
Hij maakte onbewust mijn tong los.
Laat me gaan.…