Amon Amarth — First Kill songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "First Kill" van Amon Amarth.
Songteksten
The first man I killed was the earl’s right-hand man
When he came to take her away
I ran his own sword straight through his throat
And then I stood there, watching him fall
The first blood I spilled was the blood of a bard
I had to wipe the smile away
I was not yet a man, nor was I a boy
But still, I made that bastard pay
So I left him there, on the stone floor
Bathing in a pool of his own blood
My one and only choice was to flee this land
To leave this wretched place for good
I am an outcast
All alone
I’m a nomad without home
I am an outlaw
I’m disowned
And I am no man’s son
Through the cold midwinter nights on a southbound winding path
The stars and moon my only light; and the earl’s men closing fast
I swore that I’d return; that I would see him burn
I will live it in my dreams; the smell, the blood, his dying screams
To my father I was dead, he took shame from me He drove me away, I was shunned
My one and only choice was to leave this land
To become the pagan they would hunt
I am an outcast
All alone
I’m a nomad without home
I am an outlaw
I’m disowned
And I am no man’s son
I am an outcast
All alone
I’m a nomad without home
I am an outlaw
I’m disowned
And I am no man’s son
Songtekstvertaling
De eerste man die ik doodde was de rechterhand van de Graaf.
Toen hij haar kwam halen.
Ik stak zijn eigen zwaard dwars door zijn keel.
En toen stond ik daar te kijken hoe hij viel.
Het eerste bloed dat ik vergoot was het bloed van een bard.
Ik moest de glimlach wegvegen.
Ik was nog geen man, en ook geen jongen.
Maar toch liet ik die klootzak boeten.
Dus liet ik hem daar achter, op de stenen vloer.
Baden in een plas van zijn eigen bloed
Mijn enige keuze was om dit land te ontvluchten.
Om deze ellendige plek voorgoed te verlaten.
Ik ben een verschoppeling.
Helemaal alleen
Ik ben een nomade zonder thuis.
Ik ben een bandiet.
Ik ben verstoten.
En ik ben niemands zoon.
Door de koude midwinter nachten op een zuidwaarts kronkelend pad
De sterren en de maan mijn enige licht en de mannen van de Graaf komen snel dichterbij
Ik zwoer dat ik zou terugkeren, dat ik hem zou zien branden.
Ik zal het leven in mijn dromen, de geur, het bloed, zijn stervende geschreeuw
Voor mijn vader was ik dood, Hij nam schaamte van mij hij dreef me weg, Ik werd gemeden
Mijn enige keuze was om dit land te verlaten.
Om de heidenen te worden waar ze op jagen.
Ik ben een verschoppeling.
Helemaal alleen
Ik ben een nomade zonder thuis.
Ik ben een bandiet.
Ik ben verstoten.
En ik ben niemands zoon.
Ik ben een verschoppeling.
Helemaal alleen
Ik ben een nomade zonder thuis.
Ik ben een bandiet.
Ik ben verstoten.
En ik ben niemands zoon.