Ambleside — Retrospect songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Retrospect" van Ambleside.
Songteksten
This small glimpse of light that used to be my life
So visible in this darkness burning bright
I was weighed down by nothing
But i was weighed down by everything
An average morning converted me to light
The sound of that plane still roars inside
I was no one to myself, no one to others
I passed away without saying i love you to my mother
I had so much to live for
So much room to grow
People who adored me And a love filled home
But I was always blinded
Blinded by myself
And its hard to be reminded
until the time left expires
No expression, No closure, no meaning.
alone in a space where no one can hear me Im forced to look down at the people i took for granted
Struggling, suffering. They genuinely need me I had so much to live for
So much room to grow
People who adored me And a love filled home
But I was always blinded
Blinded by myself
And its hard to be reminded
until the time left expires
And i keep asking myself
Where did i go wrong?
Now im just space
And I am nothing
I am the air around you.
And Im so sorry.
Songtekstvertaling
Deze kleine glimp van licht dat vroeger mijn leven was
Zo zichtbaar in deze duisternis brandend fel
Ik werd door niets bezwaard.
Maar alles woog me.
Een gemiddelde ochtend veranderde me in licht
Het geluid van dat vliegtuig brult nog steeds binnen.
Ik was niemand voor mezelf, niemand voor anderen.
Ik ben gestorven zonder te zeggen dat ik van je hou aan mijn moeder.
Ik had zoveel om voor te leven.
Zoveel ruimte om te groeien
Mensen die me aanbaden en een liefde vervuld thuis
Maar ik was altijd verblind.
Verblind door mezelf
En het is moeilijk om eraan herinnerd te worden
tot de resterende tijd verloopt
Geen uitdrukking, geen afsluiting, geen betekenis.
alleen in een ruimte waar niemand me kan horen ... moet ik neerkijken op de mensen die ik voor lief nam.
Worstelen, lijden. Ze hebben me echt nodig. ik had zoveel om voor te leven.
Zoveel ruimte om te groeien
Mensen die me aanbaden en een liefde vervuld thuis
Maar ik was altijd verblind.
Verblind door mezelf
En het is moeilijk om eraan herinnerd te worden
tot de resterende tijd verloopt
En ik blijf mezelf afvragen
Waar ging het mis?
Nu ben ik gewoon ruimte
En ik ben niets.
Ik ben de lucht om je heen.
En het spijt me zo.