Amaury Vassili — Louise songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Louise" van Amaury Vassili.
Songteksten
Mais qui a soulagé sa peine
Porté son bois, porté les seaux
Offert une échappe de laine
Le jour de la foire aux chevaux
Et qui a pris soin de son âme
Et l’a bercée dedans son lit
Et qui l’a traitée comme une femme
Au moins une fois dans sa vie
Le bois que portait Louise
C’est le Bon Dieu qui le portait
Le froid dont souffrait Louise
C’est le Bon Dieu qui le souffrait
Ce n'était qu’un homme des équipes
Du chantier des chemins de fer
Alors laissé aux domestiques
Elle le rejoignait près des barrières
Me voudras-tu, moi qui sait coudre
Signer mon nom et puis compter
L’homme, à sa taille, sur la route
Passait son bras, la promenait
L’amour qui tenait Louise
C’est le Bon Dieu qui le tenait
Le regard bleu sur Louise
C’est le Bon Dieu qui l'éclairait
Ils sont partis vaille que vaille
Mourir quatre ans dans les tranchées
Et l’on racontait leurs batailles
Dans le salon après le thé
Les lettres qu’attendait Louise
C’est le Bon Dieu qui les portait
La guerre qui séparait Louise
C’est le Bon Dieu qui la voyait
Un soir d’hiver sous la charpente
Dans son lit cage elle a tué
L’amour tout au fond de son ventre
Par une aiguille à tricoter
Si je vous garde, Louise, en place
C’est en cuisine, pas devant moi
Ma fille, priez très fort pour que s’efface
Ce que le curé m’a appris là
Et la honte que cachait Louise
C’est le Bon Dieu qui la cachait
Le soldat qu’attendait Louise
C’est le Bon Dieu qui l’a vu tomber
Y’a cinquante ans, c'était en France
Dans un village de l’Allier
On n’accordait pas d’importance
A une servante sans fiancé
Le deuil qu’a porté Louise
C’est le Bon Dieu qui l’a porté
La vie qu’a travaillé Louise
C’est le Bon Dieu qui l’a été
Songtekstvertaling
Maar die zijn pijn verlichtte
Hij droeg z ' n hout en emmers.
Bood een wollen ontsnapping
De dag van de Paardenmarkt
En die voor zijn ziel zorgde
En wiegde haar in haar bed
En die haar als een vrouw behandelde
Minstens één keer in zijn leven.
Het hout dat Louise droeg
Het was de goede Heer die het droeg.
De koude Louise leed
Het was de goede Heer die hem leed.
Hij was gewoon een teamman.
Van het spoorwegterrein
Daarna worden zij aan de dienaren overgelaten.
Zij sloot zich bij hem aan bij de barrière.
Wil je mij, ik die weet hoe ik moet naaien?
Teken mijn naam en tel dan
De man, op zijn hoogte, op de weg
Passeerde haar arm, liep met haar mee.
De liefde die Louise vasthield
Het was de Heer die hem vasthield.
De blauwe blik op Louise
Het was de goede Heer die hem verlichtte.
Ze zijn weg.
Vier jaar sterven in de loopgraven
En ze vertelden hun gevechten
In de woonkamer na de thee
De brieven waar Louise op wachtte
Het was de Heer die ze droeg.
De oorlog die Louise scheidde
Het was de Heer die haar zag.
Een winteravond Onder het frame
In haar bedkooi doodde ze
Liefde op de bodem van haar buik
Met een breinaald
Als ik je op je plek hou, Louise,
Het is in de keuken, niet waar ik bij Ben.
Mijn dochter, bid heel hard dat het verdwijnt.
Wat de priester me daar leerde
En de schaamte die Louise verborg
Het was de goede Heer die het verborg.
De soldaat waar Louise op wachtte.
Het was de Heer die hem zag vallen.
Vijftig jaar geleden was het in Frankrijk.
In een dorp van L ' Allier
Het maakte niet uit.
Aan een dienstmeid zonder vriendje
Louise ' s verdriet
Het was de goede Heer die het droeg.
Het leven van Louise
Het was God die dat was.