[AMATORY] — 59 songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "59" van [AMATORY].
Songteksten
Серебром посыпана земля
В камни превратились зеркала
Вода разлетелась кусками льда
Любовный запах янтаря
Это был осенний вечер
Та самая пора, когда упали листья, засохла последняя трава
В ней лучики тепла, что захотелось ощутить в последний раз
Такие же холодные глаза промелькнули среди уличной толпы
Проливные холодные дожди обливали
Истрепанное тело
То самое спокойствие, которое не ждал.
Серебром посыпана земля
Разочарованные мутные глаза
Пятьдесят девять бесполезных секунд
В ее крови, слеза…
Пять — минуты ожиданья
Шесть — часы уходят в даль
Семь — возбужденные дыханьем
Восемь — девять
Пять — девять
Восемь — девять
Пять — девять
Это была та девушка, с которой так давно хотелось,
При взгляде на нее застрял ком в горле,
Захотелось ей влепить, пожелав себе удачи,
И вступая в разговор, загрузился и забылся.
Полуночная тоска,
Холодное дыханье ветра разбудили страх
И тишина пологая потрясла тебя, я полагаю, сумрачная даль…
Songtekstvertaling
Zilver wordt over de grond gestrooid
Spiegels werden stenen.
Het water brak in stukken ijs.
Hou van de geur van amber
Het was een herfstavond.
De tijd dat de bladeren vielen, verdorde Het Laatste gras.
In het stralen van warmte die ik wilde voelen voor de laatste keer
Dezelfde koude ogen flitste door de straat menigte
Hevige koude regenval
Gerafeld lichaam
Dezelfde kalmte die ik niet verwachtte.
Zilver wordt over de grond gestrooid
Teleurgestelde ogen
Negenenvijftig seconden is nutteloos.
In haar bloed, een traan…
Vijf minuten wachten.
Zes uur - de uren gaan voorbij
Zeven-opgewonden door de adem
8-9
Five-nine
8-9
Five-nine
Dit was het meisje waar ik zo lang bij wilde zijn.,
Toen ik naar haar keek voelde ik een bult in mijn keel.,
Ik wilde haar slaan en mezelf geluk wensen.,
En toen hij in het gesprek kwam, laadde hij zich in en vergat zichzelf.
Middernacht verlangen,
De koude adem van de wind ontwaakte angst.
En de zachte stilte schudde je, denk ik, de vage afstand…