Amália Rodrigues — Trova do Vento que Passa songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Trova do Vento que Passa" van Amália Rodrigues.
Songteksten
Pergunto ao vento que passa
notícias do meu país
e o vento cala a desgraça
o vento nada me diz?
Pergunto aos rios que levam
tanto sonho à flor das águas
e os rios não me sossegam
levam sonhos deixam mágoas.
Levam sonhos deixam mágoas
ai rios do meu país
minha pátria à flor das águas
para onde vais? ninguém diz.
Se o verde trevo desfolhas
pede notícias e diz
ao trevo de quatro folhas
que eu morro por meu país.
Pergunto à gente que passa
por que vai de olhos no chão.
siléncio é tudo o que tem
quem vive na servidão.
Vi florir os verdes ramos
direitos e ao céu voltados.
e a quem gosta de ter amos
vi sempre os ombros curvados.
E o vento não me diz nada
ninguém diz nada de novo.
vi minha pátria pregada
nos braços em cruz do povo.
Vi minha pátria na margem
dos rios que vão prò mar
como quem ama a viagem
mas tem sempre de ficar.
Vi navios a partir
(minha pátria à flor das águas)
vi minha pátria florir
(verdes folhas verdes mágoas).
Há quem te queira ignorada
e fale pátria em teu nome
eu vi-te crucificada
nos braços negros da fome
E o vento não me diz nada
só o silêncio persiste.
vi minha pátria parada
à beira dum rio triste.
Ninguém diz nada de novo
se notícias vou pedindo
nas mãos vazias do povo
vi minha pátria florindo.
Também nascem flores no esterco
(diz quem ganha em te perder).
eu é por ti que me perco
perder-me assim é viver.
E a noite cresce por dentro
dos homens do meu país.
peço notícias ao vento
e o vento nada me diz.
Quatro folhas tem o trevo
liberdade quatro sílabas.
não sabem ler é verdade
aqueles para quem eu escrevo.
Mas há sempre uma candeia
dentro da própria desgraça
há sempre alguém que semeia
canções no vento que passa.
Mesmo na noite mais triste
em tempo de servidão
há sempre alguém que resiste
há sempre alguém que diz não.
Songtekstvertaling
Ik vraag de wind die passeert
nieuws uit mijn land
en de wind sluit doom af
zegt de wind me niets?
Ik vraag de rivieren die leiden
zoveel droom voor de bloem van het water
en de rivieren kalmeren me niet
ze nemen dromen mee, verlaten hartzeer.
Neem dromen afscheid van hartzeer
de rivieren van mijn land
mijn vaderland voor de bloem van het water
Waar ga je heen? dat zegt niemand.
Als de groene klaver ontdooit
vraag om nieuws en zeg
naar de Klaver Vier
dat ik sterf voor mijn land.
Ik vraag de mensen die voorbij komen
waarom staart hij naar beneden?
stilte is alles wat je hebt.
die in lijfeigenschap leeft.
Ik zag de groene takken bloeien.
recht naar de hemel gericht.
en die graag minnaars heeft
Ik heb zijn schouders altijd gebogen gezien.
En de Wind zegt me niets.
niemand zegt iets nieuws.
Ik zag mijn thuisland vastgespijkerd zitten.
in de kruisarmen van het volk.
Ik zag mijn thuisland aan de kust.
van de rivieren die naar zee gaan
zoals Wie houdt van de reis
maar je moet altijd blijven.
Vi schepen van
(mijn thuisland naar de bloem van het water)
Ik zag mijn thuisland bloeien.
(groene bladeren groen verdriet).
Er zijn mensen die willen dat je genegeerd wordt.
en spreek homeland in uw naam
Ik zag je kruisigen.
in de zwarte armen van de honger
En de Wind zegt me niets.
alleen stilte blijft bestaan.
Ik zag mijn thuisland stil staan.
bij een verdrietige rivier.
Niemand zegt iets nieuws.
als ik Nieuws vraag ...
in de lege handen van het volk
Ik zag mijn thuisland bloeien.
Bloemen worden ook geboren in mest
(zeg wie er wint in het verliezen van jou).
Ik ben verloren voor jou.
mezelf zo verliezen is leven.
En de nacht groeit binnenin
van de mannen van mijn land.
Ik vraag nieuws aan de wind
en de Wind zegt me niets.
Vier bladeren hebben klaver
Freedom four lettergrepen.
ik kan het niet lezen. het is waar.
degene aan wie ik schrijf.
Maar er is altijd een lamp
in ongeluk zelf
er is altijd iemand die zeugt.
liedjes in de wind.
Zelfs in de droevigste nacht
in de tijd van bondage
er is altijd iemand die zich verzet.
er is altijd iemand die nee zegt.