Amaia Montero — Noviembre songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Noviembre" van Amaia Montero.
Songteksten
Volando bajo, recordando un poco menos
Salvando al mundo, destrozando nuestro sueño
Quizá se trate de perderme entre la gente
Verme por ti en mi alma fueron tantas veces
Volver a casa sin tu amor y una mentira
Mi buena estrella se durmió en una esquina
Y se congela nuestra historia en un momento
Las dudas pueden esperar, hoy yo no espero
Y sé que al final en cada beso que no das
Se perderán las huellas de este corazón
Hablándote de amor
Mirándote a los ojos y fingiendo
Que ya no siento nada
Que inventé mis propios cuentos
Y sabrás cómo olvidarme para hacerme recordar
Volver a casa siempre fue salvarme un poco
Noviembre llega recordándome tus ojos
Te echo de menos y hoy he roto mi condena
No existen dudas pero tú ya no me esperas
Estar sin ti, dejar caer todos mis miedos
Me equivoqué, solo quería ser
Yo misma otra vez
Y sé que al final en cada beso que no das
Se perderán las huellas de este corazón
Hablándote de amor
Mirándote a los ojos y fingiendo
Que ya no siento nada
Que inventé mis propios cuentos
Y sabrás cómo olvidarme para hacerme recordar
El tiempo que pasamos abrazados
Riéndonos del mundo
Nuestra casa al otro lado
Paseando entre la gente
Y escribiendo esta canción
Seguiré queriéndote
Aunque no lo puedas ver
No fue fácil encontrarte
Y ahora quiero recordar
Las horas que pasamos abrazados
Contar cuántos minutos me separan de tu lado
Y esperarte en nuestra casa
Y volver a sonreír
Mirándote a la cara y resumiendo
Decirte que esta vida, sin tus besos, es un cuento
No marcharme de tu lado
Y acabar esta canción
Songtekstvertaling
Flying low, remember a little less
De wereld redden, onze droom vernietigen
Misschien gaat het over verdwalen onder de mensen.
Om mij voor jou in mijn ziel te zien was zo vaak
Kom thuis zonder je liefde en een leugen
Mijn goede ster sliep in een hoek
En het bevriest ons verhaal zo.
Twijfel kan wachten, vandaag verwacht ik niet
En ik weet dat op het einde in elke kus die je niet geeft
De sporen van dit hart zullen verloren gaan.
Met je praten over liefde
Je in de ogen kijken en doen alsof.
Dat ik niets meer voel.
Dat ik mijn eigen verhalen verzon
En je weet hoe je me moet vergeten zodat ik het me herinner.
Thuiskomen redde me altijd een beetje.
November komt me herinneren aan je ogen
Ik mis je en vandaag heb ik mijn zin gebroken.
Er is geen twijfel, maar je wacht niet meer op me.
Om zonder jou te zijn, om al mijn angsten te laten vallen.
Ik had het mis, ik wilde gewoon ...
Mezelf weer
En ik weet dat op het einde in elke kus die je niet geeft
De sporen van dit hart zullen verloren gaan.
Met je praten over liefde
Je in de ogen kijken en doen alsof.
Dat ik niets meer voel.
Dat ik mijn eigen verhalen verzon
En je weet hoe je me moet vergeten zodat ik het me herinner.
De tijd dat we elkaar omhelsden
Lachen om de wereld
Ons huis aan de andere kant
Wandelen tussen de mensen
En dit lied schrijven
Ik zal nog steeds van je houden.
Zelfs als je het niet kunt zien
Het was niet makkelijk om je te vinden.
En nu wil ik me herinneren
De uren dat we elkaar omhelsden
Tel hoeveel minuten je me van je zijde scheidt.
En wacht op je in ons huis.
En weer lachen.
Ik kijk je aan en vat alles samen.
Om je te vertellen dat dit leven, zonder jouw kussen, een verhaal is
Ik blijf bij je.
En maak dit lied af.