Alkonost — Waiting songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Waiting" van Alkonost.
Songteksten
Where had you roam, where had you wander
For days undayly you’d rove like wind through wild lea
So long years had roads weaved their meshes
And you’d forget where were you heading
Those grasses charmed me in dark oblivion
Poisoned me, and drawn in deep black swamp
And I went round and roamed in thick mist
Had not know light — that just lost dreams
Already birds fly back home from foreign lands
Birds those white to nests that was forsaken
And only you’re not bind by yearning yet
To native land still you turn not your gaze
I am seeking you in land deserted
I am calling but have no reaply
Just so all troubled, vernal waters will go Just I will wait you but have no return
But days of mine will die away like sparkles
And lowering sky will bloody my last sunset
And I will follow you through flames of interment
And grass of dreams will cover up my mound
River is wide, it’s winding on the long way
Across the fields of death
I could never pass
And light grows dim — my sun will soon be leaving
So I will stretch my weak hands
To sundown, biding farewell.
Songtekstvertaling
Waar had je zwerven, waar had je zwerven
Dagenlang zwierf je als wind door wilde lea
Al die jaren hebben wegen hun mazen geweven.
En je zou vergeten waar je heen ging.
Die grassen betoverden me in de donkere vergetelheid.
Vergiftigde me, en getekend in diep zwart moeras
En ik ging rond en zwierf in dikke mist
Had het licht niet gekend - dat gewoon verloren dromen
Al vliegen vogels terug naar huis vanuit het buitenland.
Vogels zo wit tot nesten die verlaten waren
En alleen ben je nog niet gebonden door verlangen.
Naar het geboorteland nog steeds draai je je blik niet
Ik zoek je in een verlaten land.
Ik bel, maar heb geen reaply
Ik wacht op je, maar ik kom niet meer terug.
Maar dagen van mij zullen verdwijnen als glinsterende
En laat de hemel zakken zal mijn laatste zonsondergang bloeien
En Ik zal je volgen door vlammen van interment
En gras van dromen zal mijn heuvel bedekken
De rivier is breed, het kronkelt op de lange weg
Over de Velden des doods
Ik kon er nooit doorheen.
En het licht wordt dim - mijn zon zal binnenkort vertrekken
Dus Ik zal mijn zwakke handen strekken
Naar zonsondergang, afscheid nemen.