Alizée — 10 ans songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "10 ans" van Alizée.
Songteksten
Au début
Nous étions libre
Nous étions un peu sauvage
Nous aimions vivre vite
Et sans bagage
Qu’est-ce que tu m’faisais rire
Sur ton petit Vespa bleu
Tu me disais de te tuer
Si tu devenais vieux
Et puis tout est allé vite
Tout semblait couler de source
Sauf ces nuits où tu restais là-debout
A te poser ces questions
Sans jamais oser le dire
Sans aucune explication
Sans jamais oser partir
10 ans 10 ans
Et tout ce que l’on donne
10 ans 10 ans
Tout ce que l’on pardonne
10 ans 10 ans
Et deux inconnus maintenant
Juste une poussière dans le vent
Nous habitions tout les deux
Un deux pièces avec l’habitude
Moi j’habitais avec
Ma solitude
Nous voulions un enfant
Que l’on a fait sans réfléchir
Et un appartement
A rembourser avant de mourir
Je devenais un fantôme
Je devenais un oiseau en cage
Toi tu n’parlais qu’aux murs
Sans la cage
Je souriais à tout
Mais je pleurais pour rien
Toi tu pensais qu’un enfant
ça nous ferait du bien
10 ans 10 ans
Et tout ce que l’on donne
10 ans 10 ans
Tout ce que l’on pardonne
10 ans 10 ans
Et deux inconnus maintenant
Juste une poussière dans le vent
10 ans 10 ans
Et tout ce que l’on donne
10 ans 10 ans
Tout ce que l’on pardonne
10 ans 10 ans
Et deux inconnus maintenant
Juste une poussière dans le vent
Songtekstvertaling
Aanvankelijk
We waren vrij.
We waren een beetje wild.
We hielden ervan om snel te leven.
En zonder bagage
Wat maakte me aan het lachen
Op je kleine blauwe Vespa
Je zei dat ik je moest vermoorden.
Als je oud wordt
En toen ging alles snel.
Alles leek uit de bron te komen.
Behalve die nachten dat je daar stond.
Om u deze vragen te stellen
Zonder het ooit te durven zeggen.
Zonder enige uitleg
Zonder ooit te durven vertrekken
10 jaar 10 jaar
En alles wat gegeven wordt
10 jaar 10 jaar
Alles wat we vergeven
10 jaar 10 jaar
En nu twee vreemden.
Gewoon een stof in de wind
We hebben allebei geleefd.
Een tweedelig stuk met gewoonte.
Ik woonde met
Mijn eenzaamheid
We wilden een kind.
Dat deden we zonder na te denken
En een appartement
Terug te betalen voor de dood
Ik werd een geest.
Ik werd een gekooide vogel.
Je sprak alleen met de muren.
Zonder kooi
Ik lachte naar alles.
Maar ik huilde voor niets.
Je dacht aan een kind.
het zou ons goed doen.
10 jaar 10 jaar
En alles wat gegeven wordt
10 jaar 10 jaar
Alles wat we vergeven
10 jaar 10 jaar
En nu twee vreemden.
Gewoon een stof in de wind
10 jaar 10 jaar
En alles wat gegeven wordt
10 jaar 10 jaar
Alles wat we vergeven
10 jaar 10 jaar
En nu twee vreemden.
Gewoon een stof in de wind