Алиса — Ветер водит хоровод songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Ветер водит хоровод" van Алиса.
Songteksten
К закату сны из дома прочь,
Несло, кружило по земле
Всех тех, кто вздохом принял ночь
И до рассвета был в седле.
Кресты им метили пути,
Следы их хоронил туман,
По небу землю пронесли,
Созвал их ветер-ураган.
К дождю звенели облака,
Ласкался путь полынь-травой,
Шли далеко издалека,
Шли, пели, звали за собой.
И если к ночи день,
Как первый раз,
Смотри, как пляшет табор звезд,
Смотри и слушай мой рассказ:
«В мутный час, под хохот Луны,
Ветер плел из леса узду,
Выводил на круг табуны,
В руки брал нагайку-звезду.
Ох, он и гулял по черной земле,
Смутой жег за собой мосты,
Исповедовал на помеле,
Храм хлестал да лизал кресты.
Жирно чавкал по рясе болот,
Хохотал обвалами гор,
Собирал народ в хоровод,
Да и начинал вести разговор:
«Эй, слушай мой рассказ,
Верь голосам в себе,
Сон не схоронил, а крест не спас
Тех, кто прожил в стороне.»
Ну, а тех, кто встал глазами к огню,
Кто рискнул остаться собой,
Кто пошел войной на войну,
По Земле веду за собой.
По земле, где в почете пни,
Где мошна забрюхатела мздой.
Где тоской заблеваны дни,
Где любовь торгует пиздой.
Там, где срам верой наречен,
А поклеп — правдой-совестью,
Где позор знает что почем,
Где стыд сосет вымя подлости".
Эй, слушай мой рассказ,
Верь голосам в себе,
Сон не схоронил, а крест не спас
Тех, кто прожил в стороне.
Вставай! Ветер водит хоровод!
Songtekstvertaling
Tot zonsondergang dromen uit het huis,
Gedragen, omcirkeld op de grond
Al degenen die de nacht namen met een zucht
En ik zat tot zonsopgang in het zadel.
Kruisen gemarkeerd hun paden,
Hun sporen werden begraven in de mist.,
De aarde werd door de hemel gedragen,
De wind-orkaan riep ze samen.
De wolken klonken met de regen,
Het pad werd gestreeld door sagebrush-grass,
Ging ver weg,
Ze liepen, zongen en riepen naar hen.
En als het dag bij nacht is,
Zoals de eerste keer.,
Zie hoe het sterrenkamp danst,
Kijk en luister naar mijn verhaal:
"In een modderig uur, onder het gelach van de maan,
De wind wreef een brug uit het bos,
Hij bracht kuddes naar de cirkel.,
Hij pakte een Sterren zweep.
Hij liep over de zwarte aarde.,
De verwarring brandde bruggen achter hem.,
Bekend op een bezemsteel,
De tempel zweefde en likte aan de kruizen.
Vet op de moerasjas.,
Hij lachte om de instorting van de bergen.,
Verzamelde de mensen in een ronde dans,
Ja, en begon het gesprek te leiden.:
"Hé, luister naar mijn verhaal,
Vertrouw de stemmen in je,
Slaap begraaft niet, en het kruis redt niet
Degenen die aan de zijlijn hebben geleefd."
En degenen die met hun ogen naar het vuur stonden.,
Die zichzelf riskeerden.,
Die ten strijde trok.,
Op de grond leid ik.
Op de grond, waar stronken in hoog aanzien staan,
Waar de tas sarojadala een steekpenning was.
Waar verlangende dagen kotsten,
Waar liefde kut verkoopt.
Waar schaamte wordt geroepen door geloof,
En laster-waarheid-geweten,
Waar schaamte weet wat waard is,
Waar schaamte de uier van meanness zuigt."
Luister naar mijn verhaal.,
Vertrouw de stemmen in je,
Slaap begraaft niet, en het kruis redt niet
Degenen die aan de zijlijn hebben geleefd.
Sta op! De wind leidt de dans!