Алиса — Стерх songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Стерх" van Алиса.
Songteksten
Где разорвана связь между солнцем и птицей рукой обезьяны,
Где рассыпаны звезды, земляника да кости по полянам,
Где туманы, как ил, проповедуют мхам откровения дна,
Где хула, как молитва, — там иду я.
Где деревья вплетаются в летопись слов отголоском начала,
Где лесной часослов зашифрован устами пожаров,
Где большая дорога, черная ночь да лихие дела,
Где блестят за иконой ножи, — там иду я Где рассветы купаются в колодцах дворов да в простуженных лужах
Где в грязи обручилась с весенним дождем стужа,
Где глоток, как награда за прожитый день ночью без сна,
Где пропиты кресты, — там иду я.
Где надежда на солнце таится в дремучих напевах,
Где по молниям-спицам танцует гроза-королева,
Где Луна присосалась к душе, словно пьявка-змея,
Где пускают по кругу любовь, — там иду я.
Где Восток напоил молоком кобылиц кочевника-ветра,
Где по дорогам в острог по этапу ползут километры,
Где в грязи по колено да по горло в крови остывает земля,
Где распятье под сапогом, — там иду я.
Где молчанье подобно топоту табуна, а под копытами — воля,
Где закат высекает позолоченный мост между небом и болью,
Где пророки беспечны и легковерны, как зеркала,
Где сортир почитают за храм, — там иду я.
Я поднимаю глаза, я смотрю наверх.
Моя песня — раненный стерх.
Я поднимаю глаза…
Songtekstvertaling
Waar de verbinding tussen de zon en de vogel wordt verbroken door de hand van de aap,
Waar de sterren verspreid zijn, aardbeien en botten in de glades,
Waar de mist, zoals slib, predikt aan de mossen de openbaringen van de bodem,
Waar godslastering is als een gebed, daar ga ik.
Waar bomen zijn geweven in het record van woorden door de echo van het begin,
Waar de boswachter is gecodeerd door de mond van branden,
Waar de hoge weg, zwarte nacht en onstuimige daden,
Waar de messen schijnen achter het icoon, daar ga ik heen waar de dageraad baden in de putten van binnenplaatsen en in koude Plassen
Waar in de modder verloofd raakte met de lente regen vorst,
Waar is een slokje, als beloning voor het leven van een dag zonder slaap,
Waar de kruizen gezonken zijn-daar ga ik.
Hoop dat de zon verborgen is in de dichte melodieën,
Waar de bliksem-spaken, dancing storm-Queen,
Waar de maan vastzat aan de ziel als een bloedzuiger,
Waar liefde wordt doorgegeven, ga ik.
Waar het Oosten melk gaf aan de merries van de nomadenwind,
Waar op de weg naar de gevangenis op het podium kruipende kilometers,
Waar de aarde koelt in modder tot aan je knieën en tot aan je keel in bloed,
Waar het kruis onder de laars ligt, daar ga ik.
Waar stilte is als het vertrappen van een kudde, en onder de hoeven-wil,
Waar de zonsondergang een vergulde brug kerft tussen de hemel en de pijn.,
Waar de profeten onvoorzichtig en lichtgelovig zijn als spiegels,
Waar het toilet wordt vereerd als een tempel — daar ga ik.
Ik kijk omhoog, Ik kijk omhoog.
Mijn lied is een gewonde teef.
Ik kijk omhoog…