Алиса — Северная быль songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Северная быль" van Алиса.
Songteksten
Как плескалось небо в лесном ручье
Знают валуны да речной песок.
Как собрали солнце в одном луче
Зеркала озер пылью трех дорог,
Знает синий лес да пустынный скит,
Что на два венца врос в гранит скалы,
Да еще печаль плакальниц ракит,
Да еловый дух в янтаре смолы.
Из того луча отковала меч
Ясная звезда северных земель,
Твердо наказала свое беречь
Да преображать снегопад в капель.
Северную стать верного меча,
Как завет впитал вековой гранит —
Гневом не пылать, не рубить с плеча
Да преумножать то, чем славен скит.
Северная быль,
Верным, как наказ.
Ветры мнут ковыль,
Я веду рассказ.
Как в огне играют брызги солнца
Бубенцами души,
Помнят только звоны-колокольца
Над головой во ржи.
В синем небе ворожит воля
Озорного огня.
Эту правду донести доля моя.
В ночь, прищуром глаз, налетела ржа —
Стрелы, колчаны да суровый взгляд.
Переливы звонниц на рубежах
Выветрила гарь да глухой набат.
На призыв набата поднялся лес,
Из затвора вышел огонь луча,
Серебром озер да грозой небес,
Засияла жизнь в острие меча.
И плеснуло солнце по всем краям,
Где таилась злоба чужой молвы.
От высоких гор, до расщелин-ям,
Снова золотится янтарь смолы.
Тайну, что хранил вековой гранит,
Помнят ковыли да калинов мост —
Все, чем был отмечен пустынный скит —
Верная молитва да строгий пост.
Вот и весь рассказ.
Ветры мнут ковыль.
Верным, как наказ,
Северная быль.
Songtekstvertaling
Hoe de hemel spatte in de bosstroom
Ze kennen keien en rivierzand.
Hoe de zon in één straal te verzamelen
Spiegels met stof van drie wegen,
Kent het blauwe bos en de woestijn Hermitage,
Dat twee kronen zijn ingebed in het graniet van de rots,
Ja, het verdriet van plakalnitza willows,
Ja spruce spirit in amberkleurige hars.
Ze smeedde een zwaard uit die balk.
Heldere ster van de noordelijke landen,
Ik beval je om voor je eigen mensen te zorgen.
Ja, verander de sneeuwval in druppels.
Het noordelijke deel van het ware zwaard,
Hoe het Verbond het eeuwenoude graniet absorbeerde —
Brand niet met woede, snijd niet uit de schouder
Ja om te vermenigvuldigen waar de skete beroemd om is.
En het ware verhaal,
Waar als een bevel.
De wind verplettert het gras.,
Ik vertel een verhaal.
Als in vuur spelen spatten van de zon
Klokken van de ziel,
Ik herinner me alleen het rinkelen van een bel.
Over je hoofd in het graan.
In de blauwe hemel roept de wil op
Ondeugend vuur.
Deze waarheid is mijn deel om over te brengen.
In de nacht, met vernauwde ogen, kwam een stroom van rogge —
Pijlen, rillingen en een harde blik.
Overstromen van belfries aan de grenzen
De dampen en de botte tocsin hebben zich verweerd.
Het bos steeg in reactie op de oproep van het alarm,
Straalvuur kwam uit de bout.,
Het zilver van de meren en de donder van de hemel,
Het leven scheen op het punt van het zwaard.
En de zon spatte over de randen,
Waar de boosaardigheid van andermans gerucht loerde.
Van hoge bergen tot spleten-kuilen,
De amberkleurige hars is weer goud.
Het geheim dat het eeuwenoude graniet bewaarde.,
Denk aan kovyli en Kalinov bridge. —
Alles wat de woestijn Hermitage markeerde —
Trouw gebed en streng vasten.
Dat is het hele verhaal.
De wind verfrommelt het gras.
Waar als een straf,
En het ware verhaal.