Alien Skin — The Unquiet Grave songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "The Unquiet Grave" van Alien Skin.
Songteksten
Cold blows the wind to my true love,
And gently falls the rain.
I never had but one true love,
And in greenwood he lies slain.
I’ll do as much for my true love
As any a young girl may.
I’ll sit and mourn all on his grave
For twelve months and a day.
And when twelve months and a day had passed,
The ghost did rise and speak,
«Why do you sit all on my grave
And will not let me sleep?»
'Tis I, 'tis I, thine own true love
That sits all on your grave
I ask one kiss from your sweet lips
And that is all that I crave.
My breast is cold as the clay;
My breath is earthly strong.
And if you kiss my cold, clay lips,
You’re days will not be long.
Go fetch me water from the desert sand
And blood from out the stone.
Go fetch me milk from a fair maid’s breast
That young man has never known
How oft on yonder grave, Sweetheart
Where we were wont to walk—
The fairest flower that I e’re saw
Has withered to a stalk.
When shall we meet again, sweetheart?
When shall we meet again?
When the oaken leaves that fall from the trees
Are green and spring up again,
Songtekstvertaling
Koude blaast de wind naar mijn ware liefde,
En de regen valt zachtjes.
Ik heb nooit maar één ware liefde gehad.,
En in greenwood ligt hij gedood.
Ik zal zoveel doen voor mijn ware liefde.
Zoals elk jong meisje.
Ik zal zitten en rouwen op zijn graf.
Twaalf maanden en een dag.
En toen twaalf maanden en een dag voorbij waren.,
De geest stond op en sprak,
"Waarom zit je op mijn graf
En laat me niet slapen?»
Ik ben het, Ik ben het, uw eigen ware liefde
Dat zit allemaal op je graf.
Ik vraag één kus van je zoete lippen.
En dat is alles waar ik naar hunker.
Mijn borst is zo koud als klei;
Mijn adem is aards sterk.
En als je mijn koude, kleilippen kust,
Je dagen zullen niet lang duren.
Ga water halen uit het woestijnzand.
En bloed uit de steen.
Ga melk halen uit de borst van een schone meid.
Die jongeman heeft het nooit geweten.
Hoe vaak op dat graf, lieverd.
Waar we gewoon waren te lopen—
De mooiste bloem die ik zag
Is verdord tot een stalk.
Wanneer zien we elkaar weer, lieverd?
Wanneer zien we elkaar weer?
Als de oaken bladeren die vallen uit de bomen
Zijn groen en spring weer op,