Alice Dona — J'ai l'air comme ça songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "J'ai l'air comme ça" van Alice Dona.
Songteksten
Qu’est’c’que tu croyais
Qu’jallais t’faire le grand numéro
Genre un de perdu, dix à la colle
Que j’allais sortir côté jardin sous tes bravos
Comm' dans les ruptures d’la vieille école
Est-c' que tu m’prenais
pour un sourire de papier
Une gravure de calendrier
Est-c' que tu croyais
que derrière la photo couleur
y’avait pas un coeur?
J’ai l’air comm'ça
Costaud et tout
Genre qui pleure pas
Genre qui s’en fout
Le masque dans le marbre
J’ai l’air comm'ça
D’un ouragan
D’un Attila
Mais j’tiens tell’ment
Plus du roseau que d’l’arbre
Je suis vulnérable
Un' statue de sable
Au vent
Je m’croyais blindée
Bien à l’abri dans mon orgueil
Trois nuits de cafard et tout s’efface
J’avais seul’ment oublié
Qu’on est d’autant plus seul
Qu’elle est plus épaisse la cuirasse
Comme une obsédée
je m’accroche à ton sourire
Sur l'écran géant du souvenir
Et je traîne ma carcasse au milieu de ma vie
Vingt-quatre heures par nuit
J’ai l’air comm'ça
Costaud et tout
Genre qui pleure pas
Genre qui s’en fout
Comme de sa première claque
J’ai l’air comme ça
D'être en béton
Du haut en bas
Aux fondations
Mais mon ciel se détraque
Et la maison craque
Et j’ai plus l’air
De rien du tout
Je m’fous en l’air
La terre s’en fout
Je m’fous de tout' la terre
A part d’un seul
Un pas comme moi
Qu’a pas la gueule
Pas l’air comme ça
Mais qui m’a prise minable
Je suis incapable
De m’déraciner de toi
Je vis dans ton ombre
Je suis comme tout l’monde
Même … si j’ai l’air … comme ça !
Songtekstvertaling
Wat dacht je?
Wat heb ik met je gedaan?
Ik verloor er een, tien om te lijmen.
Dat ik naar de tuin ging onder je Bravo ' s.
Communicatie in de oude schooluitval
Heb je me meegenomen?
voor een papieren glimlach
Een kalendergravering
Geloofde je
dat achter de kleurenfoto
was er geen hart?
Ik zie er zo uit.
Beefy en al
Een soort die niet huilt
Wat maakt het uit?
Het masker in marmer
Ik zie er zo uit.
Van een orkaan
Van een Attila
Maar ik blijf zeggen
Meer van het riet dan de boom
Ik ben kwetsbaar.
Een zandbeeld
In de wind
Ik dacht dat ik gepantserd was.
Goed beschermd in mijn trots
Drie nachten kakkerlak en alles verdwijnt
Ik was het vergeten.
Dat we des te meer alleen zijn
Dat de borstplaat dikker is
Als een geobsedeerd
IK HOU VAST AAN je glimlach.
Op het gigantische geheugenscherm
En ik Sleep mijn karkas in het midden van mijn leven
24 uur per nacht
Ik zie er zo uit.
Beefy en al
Een soort die niet huilt
Wat maakt het uit?
Zoals zijn eerste klap.
Ik zie er zo uit.
Om concreet te zijn
Van boven naar beneden
Naar de funderingen
Maar mijn hemel wordt gek.
En het huis breekt
En ik kijk niet meer
Helemaal niets.
Kan me niet schelen.
De aarde geeft er niets om.
Ik geef niet om de hele aarde.
Op één na.
Een stap zoals ik
Wat is er?
Kijk niet zo.
Maar wie nam me shabby
Ik ben niet in staat.
Om mij van jou te ontwortelen.
Ik leef in jouw schaduw.
Ik ben net als iedereen.
Zelfs ... als ik kijk ... zo .