Alexandre Poulin — Qui on devient songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Qui on devient" van Alexandre Poulin.
Songteksten
Ce soir, j’prends le large par en d’dans,
Sans trop savoir par où aller.
C’est juste bon de prendre mon temps,
Pis de voir les yeux fermés.
Ça fait tellement longtemps,
Que j’ai pas écrit pour vrai.
Que l’encre noire sur le papier blanc,
À pas dessiné mon portrait, mon portrait,
Mon portrait.
J’ai compris qu’une vie c’est rien,
Mais que rien ne vaut une vie.
Qu'à trop m’en faire pour demain,
J’oublie d’profiter d’aujourd’hui.
N’empêche que c’est facile à dire,
Pas mal plus dur à croire.
Quand mon rêve tient plus qu'à un fil,
Pis qu’le fil m’entraine dans le noir,
Dans le noir.
Plus j’comprends, mois je sais,
Plus je sais moins que rien.
Est-ce qu’on devient qui on est,
Ou si on est qui on devient?
J’me souviens clairement encore,
De mes rêves de ti-cul.
Du son de ma première guitare,
D’la toute première fois où j’t’ai vue.
J’ai lu qu’c’est pas c’que tu ramasses,
Mais ben plus c’que tu répands.
Le jour où tu trépasses,
Qui compte plus pour ton bilan.
J’vois ben qu’les souvenirs du passé,
Se revivent juste en noir et blanc.
Qu’les grains qui coulent du sablier,
Vont m’enterrer avec le temps,
Avec le temps.
Plus j’comprends, mois je sais,
Plus je sais moins que rien.
Est-ce qu’on devient qui on est,
Ou si on est qui on devient?
J’veux pas que la taille de mon bonheur,
Devienne un jour proportionnelle.
À l’apparat ou la grosseur,
De ma maison pis de mes bébelles.
Moi, j’me dis que quand j’serai vieux,
Pis que j’me r’garderai dans l’miroir.
Toute mes rides autour des yeux,
Raconteront mieux que monhistoire,
Mon histoire.
Malgré tous mes constats,
Malgré tous mes bilans.
Malgré c’que je sais que j’savais pas,
Malgré mon premier cheveux blanc.
Plus j’comprends, mois je sais,
Plus je sais moins que rien.
Est-ce qu’on devient qui on est,
Ou si on est qui on devient?
Qui on devient,
Qui on devient.
(Merci à Alexandre Perreault-Brault pour cettes paroles)
Songtekstvertaling
Vanavond ga ik langs in D in,
Ik weet niet waar ik heen moet.
Het is goed om mijn tijd te nemen.,
Jammer om je ogen dicht te zien.
Het is zo lang geleden.,
Wat ik niet echt geschreven heb.
Dan zwarte inkt op wit papier,
Om mijn portret niet te tekenen, mijn portret,
Mijn portret.
Ik realiseerde me dat een leven niets is.,
Maar dat niets een leven waard is.
Wat te veel zorgen voor morgen,
Ik vergeet vandaag te genieten.
Het is echter gemakkelijk om te zeggen,
Niet moeilijk te geloven.
Als mijn droom meer is dan een draad,
Jammer dat de draad me naar het donker leidt.,
In het donker.
Meer begrijp ik, maanden Weet ik,
Meer Weet ik minder dan niets.
Worden we wie we zijn,
Of wat als we zijn wie we worden?
Ik weet het weer goed.,
Mijn dromen over Kont.
Van het geluid van mijn eerste gitaar,
Vanaf de eerste keer dat ik je zag.
Ik heb gelezen dat het niet is wat je opraapt.,
Maar geen verspreiding meer.
De dag dat je voorbij gaat,
Dat is belangrijker voor je balans.
Ik zie goed dat herinneringen uit het verleden,
Ze herleven gewoon in zwart-wit.
Dat de korrels die uit de zandloper komen,
Zal me begraven met de tijd,
Gaandeweg.
Meer begrijp ik, maanden Weet ik,
Meer Weet ik minder dan niets.
Worden we wie we zijn,
Of wat als we zijn wie we worden?
Ik wil niet de grootte van mijn geluk.,
Wordt een proportionele dag.
Grootte of grootte,
Van mijn huis naar mijn baby ' s.
Ik denk als ik oud ben,
Ik hou mezelf in de spiegel.
Al mijn rimpels rond mijn ogen,
Zal beter vertellen dan mijn verhaal,
Mijn verhaal.
Ondanks al mijn bevindingen,
Ondanks al mijn gegevens.
Ondanks wat ik weet, wist ik het niet.,
Ondanks mijn eerste witte haar.
Meer begrijp ik, maanden Weet ik,
Meer Weet ik minder dan niets.
Worden we wie we zijn,
Of wat als we zijn wie we worden?
Wie we worden,
Wie we worden.
(Dank aan Alexandre Perreault-Brault voor deze woorden)