Alexandre Poulin — Bipolaire songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Bipolaire" van Alexandre Poulin.
Songteksten
Je suis le sentier
Je suis le sentier sous mes pas
Je fais partie de chaque roche, chaque pierre
De chaque parcelle de lumière
On m’déroule le tapis rouge
Une Barbie sourit à mon bras
La tortue est lente quand elle bouge
Mais tout le monde sait qu’elle s’arrête pas
Tout est prospère en Amérique
Depuis que nos frontières sont laïques
L’avenir de mon prochain
Grandit en ce moment dans mes mains
Les enfants sont tous des rois
La justice marche le dos droit
Le royaume du bonheur existe
J’en suis le maître et le disciple
Des inconnus donnent des conseils
Gratis, juste là, au téléphone
Avoue, avoue que c’est beau pareil
De voir de l’amour bénévole
Je peux tout faire, je peux tout faire
Mon terrain de jeux s’appelle la terre
Pis au bout de la terre y aura le vide
Au bout du vide y aura le tunnel
Pis au bout du tunnel y aura la lumière
Une lumière
Qui m'éteint, qui m'éclaire
Qui m'éteint et se terre
Une lumière qui m'éclaire par derrière
Une lumière presque noire
Une lumière: bipolaire
Le sentier s’efface sous mes pieds
J’m’enfarge dans les fleurs du tapis
Une simple pierre à enjamber
Devient montagne pour mon esprit
La tortue est claustrophobe
Prisonnière de sa carapace
Comme ma Barbie mal dans sa robe
Anorexique jusque dans' face
Dans une Amérikamikaze
De plus en plus Under Ground Zero
Tout le monde peut faire une bombe dans sa cave
C’est sûr que d’main j’prends pas l’métro
Les enfants rois d’aujourd’hui
Seront des princes déchus demain
À force de toujours s’faire dire oui
On perd l’envie d’aller plus loin
On a des lois mais pas de justice
Tout le monde le voit, tout le monde s’en fiche
Parce qu’on peut toujours aller plus loin
Quand y a des pièces d’or qui changent de main
J’appelle à SOS Suicide
Une belle p’tite voix robotisée
Me dit: «Veuillez garder la ligne
J’suis présentement en pause café»
Ça m’donne juste le goût d’en finir
Mais à quoi bon, j’va’s tout vous dire
Au bout du tunnel, y a même pas d’lumière
C’est une allumette devant le plus grand des miroirs
Devant le plus grand des miroirs
Qui renvoie le reflet de celui que j'étais
De celui que je suis
De celui que j'étais
Une lumière qui m’appelle, qui me prend
Qui me gèle, qui m’attend
Une lumière presque noire
Une lumière…
Bipolaire
Bipolaire
Songtekstvertaling
Ik ben het spoor.
Ik ben het pad onder mijn voetstappen
Ik maak deel uit van elke steen.
Van elk lichtperceel
Ik laat de rode loper rollen.
Een Barbie lacht naar mijn arm
De schildpad is langzaam als hij beweegt.
Maar iedereen weet dat ze niet stopt
Alles is voorspoedig in Amerika
Omdat onze grenzen seculier zijn
De toekomst van mijn buurman
Groeit nu in mijn handen
Kinderen zijn allemaal koningen.
Justitie loopt op z ' n rug.
Het koninkrijk van geluk bestaat
Ik ben de meester en de leerling.
Vreemden geven advies
Gratis, aan de telefoon.
Geef toe, geef toe dat het mooi is.
Om vrijwillige liefde te zien
Ik kan alles, Ik kan alles.
Mijn speeltuin heet aarde.
Maar aan het einde van de aarde zal er leegte zijn.
Aan het einde van de leegte is de tunnel
Maar aan het eind van de tunnel zal er licht zijn.
Licht
Die mij uitdooft, die mij verlicht.
Die me afwijst en landt
Een licht dat me van achteren verlicht.
Een bijna zwart licht
Eén licht: bipolair
Het pad vervaagt onder mijn voeten.
Ik zit vast in de bloemen van het tapijt.
Een eenvoudige steen om over te stappen
Wordt berg voor mijn geest
De schildpad is claustrofobisch
Gevangene van haar schelp
Zoals mijn Barbie pijn deed in haar jurk.
Anorexia in ' face
In een Amerikamikaze
Groei Onder De Grond Nul
Iedereen kan een bom maken in zijn kelder.
Ik neem zeker niet de metro.
De kinderen van de koning van vandaag
Morgen zullen gevallen prinsen zijn.
Door altijd ja te zeggen.
We verliezen de wens om verder te gaan
We hebben wetten, maar geen gerechtigheid.
Iedereen ziet het, iedereen geeft er niet om.
Want we kunnen altijd nog verder gaan.
Als er gouden munten zijn die van hand veranderen
Ik noem SOS zelfmoord.
Een mooie kleine robotstem
Zegt tegen mij: "houd de lijn alstublieft
Ik heb momenteel een koffiepauze.»
Het geeft me gewoon de smaak om af te maken.
Maar wat heeft het voor zin, Ik zal je alles vertellen.
Aan het eind van de tunnel is er zelfs geen licht.
Het is een match voor de grootste spiegels.
Voor de grootste van de spiegels
Dat geeft de weerspiegeling weer van wie ik was.
Van wie ik ben
Van degene die ik was
Een licht dat me roept, dat me neemt
Wie bevriest mij, wie wacht op mij
Een bijna zwart licht
Licht…
Bipolair
Bipolair