Alex Ubago — Aviones de cristal songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Aviones de cristal" van Alex Ubago.
Songteksten
Cuando aterrizé en aquel lugar
una madrugada cielo de cristal
alguien me enseñó la realidad
de un mundo que escapa para no reventar
Somos como barcos de papel mojado navegando
en medio de un amanecer nublado
esperando que la luna nos rescate
fabricando una atmosfera de aire
Voy a construir una ciudad para que podamos escapar
esta niebla gris que viene detras
antes de que sea tarde
antes de que sea tarde
Cuando me largue escuche una voz un pajaro sin alas
me decia adios yo me pregunte si en el guion
alguien nos depara una futuro mejor
Somos como aviones de cristal de murano
que se rompen al aterrizar en mil pedazos
esperando que la luna nos rescate
fabricando una atmosfera de aire
Voy a construir una ciudad para que podamos escapar
esta niebla gris que viene detras
antes de que sea tarde
Es que no me puedo quedar sentado
mirando como muere mi planeta
pero sé que nunca voy a poder salvarlo
por eso voy haciendo las maletas
voy a construir una ciudad
para que podamos escapar esta niebla gris
que viene detras antes de que sea tarde…(bis)
Songtekstvertaling
Toen ik daar landde
a glass sky Dawn
iemand heeft me de realiteit geleerd.
van een wereld die ontsnapt om niet te barsten
We zijn als natte papieren Boten zeilen
in het midden van een bewolkte zonsopgang
wachtend op de maan om ons te redden
een atmosfeer van lucht maken
Ik ga een stad bouwen zodat we kunnen ontsnappen.
deze grijze Mist die achter komt
voordat het te laat is.
voordat het te laat is.
Als ik wegga hoor ik een stem een vogel zonder vleugels
hij nam afscheid. Ik vroeg me af of het in het script stond.
iemand heeft een betere toekomst voor ons.
We zijn net Murano glazen vliegtuigen.
ze breken als ze in duizend stukken landen.
wachtend op de maan om ons te redden
een atmosfeer van lucht maken
Ik ga een stad bouwen zodat we kunnen ontsnappen.
deze grijze Mist die achter komt
voordat het te laat is.
Ik kan niet blijven zitten.
mijn planeet zien sterven.
maar ik weet dat ik hem nooit zal kunnen redden.
daarom ben ik aan het inpakken.
Ik ga een stad bouwen
zodat we kunnen ontsnappen aan deze grijze Mist
dat komt achter voordat het te laat is...(bis)