Alex Britti — Immaturi songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Immaturi" van Alex Britti.
Songteksten
E' difficile accettare
avventure già vissute
ma infondo questa vita è piena di sorprese
quei ricordi ormai sbiaditi
di ercoli prepotenti
come se nulla fosse ti tornano tra i denti
se gli esami non finiscono
non cambiano le attese
e nei giorni che ci aspettano
centomila candele accese,
che si spengono in un secondo
non appena le vuoi soffiare
c'è qualcosa che ci spinge
è difficile cambiare
e per quelli come noi
che si sentono insicuri
c'è soltanto una risposta
A volte siamo un pò immaturi
come il sole verso l'alba che fa luce ma non scalda
…immaturi…
noi che andiamo controvento
ma che infondo il vento non ci sfiora mai.
E' difficile arrivare puntuale ogni mattina
quando la notte è lunga
e il freddo ci consuma
ci consuma questa vita che ci illumina di immenso
c'è una stella da raggiungere e se no non ha più senso
e ti accorgi in un istante
che saranno tempi duri
e c'è solo una risposta
A volte siamo un po' immaturi
come il cielo all'improvviso
come il buio in un sorriso
…immaturi…
noi cerchiamo una risposta
ma poi quando la troviamo scappiamo via
…immaturi…
come il cielo del mattino
e lo sguardo di un bambino
…immaturi…
adulti di nascosto, ma che forse adulti non saremo mai.
Songtekstvertaling
Het is moeilijk te accepteren dat de avonturen die ze geleefd hebben, maar uiteindelijk is dit het leven is vol verrassingen, die herinneringen vervagen van ercoli pestkoppen als er niets tussen de tanden als de examens niet eindigen niet het veranderen van de verwachtingen en in de dagen die voor ons liggen van ons, een honderd duizend kaarsen, zetten ze in een tweede zodra het willen blazen is er iets dat ons motiveert is moeilijk te veranderen, en voor degenen van ons die zich onzeker voelen, er is alleen het antwoord soms hebben we een beetje onvolwassen als de zon, naar de dageraad die werpt licht maar geen warmte ...onvolwassen... van ons die tegen de wind in gaan, maar op de bodem van de wind raakt ons altijd.
Het is moeilijk om elke ochtend op tijd te komen wanneer de nacht lang en koud is, we consumeren ons dit leven dat ons van immens belang verlicht en er is een ster te bereiken, en zo niet, dan is het niet langer zinvol, en je realiseert je in een ogenblik dat dat moeilijke tijden zullen zijn en er is maar één antwoord soms zijn we een beetje onvolwassen als de hemel plotseling als de duisternis in een glimlach ...onvolwassen... we zoeken een antwoord, maar als we het vinden vluchten we ...onvolwassen... als de ochtendhemel en de blik van een kind ...onvolwassen... volwassenen van verborgen, maar dat misschien volwassenen, zullen we nooit zijn.