Алексей Страйк — Запретный плод songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Запретный плод" van Алексей Страйк.
Songteksten
Давно то было, отжили древа,
И корни много раз пустили сок,
Меняли берега свои моря,
В прах превращая камень и песок…
Вставали горы, разрезая плоть,
Земля горела, воды вновь тушили,
Пожар бессмысленный по сути и по силе
И не лилась ещё на свете кровь.
Жизнь, зарождаясь, тут же умирала,
Святого духа ей не доставало…
В огонь пожарищ, в глубину морей,
В развалы гор, в расщелины камней,
Она стекала, вместе с бурой лавой…
На это всё, смотрел господь без слёз,
Но миг настал и он восстал из грёз.
Раздвинув небо, властными руками,
Прижавшись к водам, алыми губами,
В них жизнь вдохнул и тут потоки гроз.
Направили к земле лихие стрелы,
В неё вонзились, тот час ожило,
Поплыло, залетело, зап олзло,
Шипя, крича, ревя остервенело…
Так путь страданий начала земля,
Среди безвестного полёта во вселенной.
И появилась плоть и стала тленной эта плоть,
А вместе с ней, она. Земля…
Которая зерно в себя приняв,
И влагу корнем, свет вдохнув в глаза,
Взростила зло, побрав права добра…
Спал дьявол долгие века,
Но час пришёл, взошла луна…
Расправив чёрных два крыла,
Опять его позвала тьма…
Но вышел он средь бела дня,
Решив нарушить свой обет,
И в день и в ночь,
Оставить след, своих деяний отравных,
Что б сеять смерть, среди живых,
Что б сеять боль, когда легко,
Холодный ужас, на тепло,
На радость — горе,
Плач — на смех,
В любовь святую — тяжкий грех,
На братство — ужасы войны,
Он с этим, вышел из скалы…
И озирая небеса,
Поднялся тению орла
И по спирали закружил,
Над дымом, праведных долин…
Крылом рассеяв чёрный дым,
Он не увидел жизнь под ним!
Ни древ зелёных, ни озёр,
Ни речек, вьющихся из гор,
Не видно зелени полей
И изумрудный шлейф морей,
Не восхищал его очей…
Что ж он узрел из-под крыла?
Угасла жизнь, одна земля,
Испепелённая войной,
Пред ним, предстала не живой…
Готов он вновь извергнуть зло!
Но только право, для кого?
Но для кого? Вот в чём вопрос.
Когда шипы не колят роз,
Теряет смысл, запретный плод,
Никто его уж не сорвёт…
И стало тяжко вдруг ему…
По что она бога не просил,
Что б он то зло остановил,
Что б он задумался, зачем?
Его сослал на эту земь…
И в диком сне не разбудил,
Восстановив ровненье сил.
Ровненье зла, среди добра
И что бы жизнь, средь них цвела…
Добро и Зло — извечный мир:
Добро проснётся, зла лексир,
Как будто селевый поток,
Живое в мрак, сбивает с ног
И есть возможность от добра,
Остановить потоки зла…
Подумал дьявол:
Если бог, случайно тоже занемог?
И захлебнуло бы добро, обитель всю
И в раз светло, возникло над и под землёй,
Как он бы сладил с добротой?
И вскинул руки чернь небес:
О дух всевышний, я твой бес!
Не дай погибнуть, дай добра,
Что б зло я сеял до утра,
А ты б своею добротой,
Весь день терзал меня собой…
Разверзлись облака над ним,
И Господ бог, предстал пред ним:
А… Чёрный Ангел, ты ли это?
Который ненавидел света?
Который зелием своим,
Сгубил крещёный мною мир…
Ступай же с богом,
Ты прощён…
Но лик твой тёмный обречён,
На одиночество… во тьме…
Так покорись своей судьбе!
Мою ошибку много лет,
Ты исправлял, терзая свет
И преуспел… умолк пит,
Среди руин, их дух молчит…
Постой! О чём ты, мой творец?
Ты тайну знаешь всех сердец!
Предназначение моё, злом,
Ведь восхвалять Твоё добро!
Я спал, бездействовал, м ечтал,
А под тобою люд страдал!
Молитвы к небу обратя,
Они все верили в тебя!
А ты сгубил их, все и вся!
И все творения твои,
В могильные холма легли…
Иль ты признаешь, то что я,
Сильнее во сто крат тебя?
Коль без меня, моё же зло,
По всему миру проросло.
И уничтожило тот мир,
Где ты над всеми был кумир!
Постой! (и поднял руки бог)
Ты разобраться мне помог,
Как уничтожить
Songtekstvertaling
Lang geleden was het, overleefde de boom,
En de wortels zijn vaak zet het sap,
Ze veranderden hun Zeekust,
Steen en zand tot stof veranderen…
De bergen stonden op en sneden door het vlees.,
De aarde brandde, het water werd weer gedoofd.,
Het vuur is betekenisloos in essentie en van kracht
En er is nog nooit bloed gevloeid.
Leven, geboren, onmiddellijk gestorven,
Ze miste de Heilige Geest.…
In het vuur van vuur, in de diepten van de zee,
In de ruïnes van bergen, in de spleten van stenen,
Het stroomde naar beneden, samen met de bruine lava…
Op dit alles, keek naar de Heer zonder tranen,
Maar het moment kwam en hij stond op uit zijn dromen.
De hemel scheiden met krachtige handen,
Klampt zich vast aan het water, rode lippen,
In hen ademde het leven en hier stromen onweersbuien.
Ze stuurden onstuimige pijlen naar de grond.,
Ze werd neergestoken, dat uur kwam tot leven. ,
Zwom, vloog, kroop,
Sissend, schreeuwend, brullend woedend…
Zo begon de aarde het pad van lijden,
In het midden van een onbekende vlucht in het universum.
En er was vlees en dit vlees werd vergankelijk.,
En daarmee, zei ze. Aarde…
De voorzitter. - het debat is gesloten.,
En vocht de wortel, adem in het licht in het oog,
Gekoesterd kwaad, het nemen van de rechten van het goede…
De duivel heeft eeuwenlang geslapen.,
Maar het uur is gekomen, de maan is opgestaan…
Twee zwarte vleugels spreiden,
De duisternis riep hem weer.…
Maar hij kwam op klaarlichte dag naar buiten.,
Vastbesloten om je gelofte te breken,
Dag en nacht,
Om een spoor achter te laten van hun daden van vergif.,
Wat zou de dood zaaien onder de levenden?,
Wat zou pijn zaaien als het makkelijk is,
De koude horror van de hitte,
In voor-en tegenspoed,
Huilen-om een lach,
In heilige liefde-een ernstige zonde,
Over de broederschap - de verschrikkingen van de oorlog,
Hij kwam ermee uit de rots.…
En naar de hemel kijken,
The eagle ' s shadow rose
En ronddraaide,
Boven de rook, de rechtvaardige valleien…
Een vleugel die de zwarte rook verstrooit,
Hij zag het leven er niet onder!
Geen bomen, geen meren.,
Geen rivieren die uit de bergen stromen,
Je kunt de groene velden niet zien.
En de Smaragd pluim van de zeeën,
Ik bewonderde zijn ogen niet.…
Wat zag hij onder de vleugel?
Het leven is uitgestorven, één aarde,
Verbrand door oorlog,
Voor hem, verscheen niet levend.…
Hij is klaar om weer kwaad uit te spugen!
Maar alleen goed, voor wie?
Maar voor wie? Dat is de vraag.
Als de doornen de rozen niet bedekken,
Zinloos, verboden fruit,
Niemand zal het afbreken…
En plotseling was het moeilijk voor hem.…
Omdat ze niet om God vroeg.,
Wat zou hij doen om het kwaad te stoppen?,
Wat zou hij denken, waarom?
Hij werd verbannen naar dit land.…
And in a wild dream didn ' t Wake,
Herstel van het machtsevenwicht.
Gelijk aan het kwade, gelijk aan het goede.
En dat het leven onder hen bloeide…
Goed en kwaad - de eeuwige wereld:
Het goede zal ontwaken, kwade lexir.,
Zoals puin stroomt,
Levend in de duisternis, slaat je van je voeten
En er is een kans voor goed,
Stop de stroom van het kwaad…
Dacht de duivel:
Als God toevallig ook ziek is?
En het goede zal verdronken worden.
En nogmaals, het verscheen boven en onder de grond.,
Wat zou hij doen met vriendelijkheid?
En het zwart van de hemel wierp zijn handen op:
Heilige Geest, ik ben je demon.
Laat ze niet sterven, laat ze het goede doen. ,
Dat het kwaad komt dat ik tot de ochtend gezaaid heb,
En jij met je vriendelijkheid,
Ik ben de hele dag al gekweld door mezelf.…
De wolken gingen boven hem open.,
En de Here God verscheen voor hem:
En ... de zwarte engel, ben jij dat?
Wie haatte de wereld?
Wie met zijn drankje,
Vernietigde de wereld die ik gedoopt heb.…
Ga met God.,
Je bent vergeven.…
Maar je donkere gezicht is verdoemd.,
Om alleen te zijn... in het donker…
Dus geef je over aan je lot!
Mijn fout voor vele jaren,
Je corrigeerde door het licht te kwellen.
En geslaagd....,
Tussen de ruïnes is hun geest stil.…
Wacht! Waar heb je het over, mijn Schepper?
Je kent het geheim van alle harten!
Mijn lot is slecht,
Ten slotte, om uw goed te prijzen!
Ik sliep, was inactief, droomde,
En onder jullie lijden mensen!
Gebeden naar de hemel die draait,
Ze geloofden allemaal in jou!
En je hebt ze geruïneerd, alles en alles!
En al je creaties zijn van jou.,
In de grave hills…
Als je toegeeft dat ik,
Honderd keer sterker dan jij?
Als zonder mij, mijn eigen kwaad,
Verspreid over de hele wereld.
En vernietigde die wereld,
Waar jij overal idol was!
Wacht! en God stak zijn handen op .)
Je hebt me geholpen het uit te zoeken.,
Hoe te vernietigen